اى كوفه ! اى كتيبهء بيداد * وى گور داد خواهى و فرياد
اى پايگاه بازى شيطان * وى شرح خاطرات پريشان
خوردى فريب ديو هوى را * كشتى به جهل ، شير خدا را
كشتى دو عاشق ازلى را * نشناختى حسين و على را
پشت على ز درد تو خم شد * نام تو در فساد ، علم شد
در هفت رنگ تفرقه ، طاقى * بيتوتهگاه جهل و نفاقى
اى جويبار جارى ناپاك * اى آبروى ريخته بر خاك . . . « 1 »
- بىوفايى ، كوفه
كهيعص
از حروف مقطّعهء قرآن در اوّل سورهء مريم . طبق برخى تفاسير ، اين حروف رمزى اشاره به حوادث يا فضايل يا مسائلى دارد كه اهل بيت به علم آن آگاهند . از جملهء تفسيرها و تأويلهاى اين حروف ، انطباق آن با حادثهء كربلاست . در روايات است : حضرت زكريا نام پنج تن آل عبا را از جبرئيل فرا گرفت و چون به نام امام حسين « ع » مىرسيد ، اندوهگين مىشد و اشك در چشمش مىآمد ، امّا با نامهاى ديگر ، اندوهش مىرفت . راز آن را از خداوند پرسيد . خداوند با « كهيعص » قصهء آن را خبر داد . « كاف » ، نام كربلاست ، « ها » ، كشته شدن عترت طاهره است ، « ياء » يزيد ستمگر ، قاتل حسين « ع » است ، « عين » عطش حسين « ع » و « صاد » صبر و مقاومت اوست . زكريّا سه روز در مصيبت حسين « ع » گريست و از خدا خواست كه فرزندى به او عطا كند و با محبّت او ، آزمايشش كند و آنگونه كه محمّد « ص » را در سوگ فرزندش به داغ نشاند ، او را هم داغدار كند . خداوند ، يحيى را به او عطا كرد . يحيى هم همچون حسين « ع » ششماهه به دنيا آمد . « 2 » ميان يحيى بن زكريا و حسين بن على شباهتهاى ديگر نيز وجود دارد . سر هر دو مظلومانه بريده شده و سر هر دو در طشت و طبقى پيش طاغوت زمانشان نهاده شد .
- مظلوم ، سر بريده ، ياد يحيى
هامش
( 1 ) - از مثنوى غمآلود « كتيبهء بيداد » قادر طهماسبى ( فريد ) ، در سوگ على ، امام مظلوم « ع » .
( 2 ) - تفسير البرهان ، ج 3 ، ص 3 ، بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 223 . آيات ديگرى نيز به شهادت امام حسين « ع » تأويل شده است . ر . ك : بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 217 باب « الآيات المؤوّلة لشهادته » .