60 و وفاتش در سال 126 هجرى بود . اين شاعر برجسته ، زبان شعرى خويش را در راه دفاع از مكتب و ولايت و بيان فضايل عترت و مظالم دشمنان خاندان پيامبر به كار گرفت .
مورد علاقه و محبّت شديد و دعاى خاصّ ائمّه بود و از بزرگترين مرثيهسرايان عاشورا به شمار مىرفت . قصيدهء ميميّهء « من لقلب متيّم مستهام . . . » او معروف است . وى در سال شهادت امام حسين « ع » به دنيا آمد و به بركت دعاى امام سجاد « ع » پايان عمرش ختم به شهادت شد . او كه مدّتى متوارى بود ، در ايّام خلافت مروان به شهادت رسيد و در همان كوفه در مقبرهء بنى اسد دفن شد . « 1 »
امام باقر « ع » در حق او دعا فرمود كه : « لا زلت مؤيّدا بروح القدس ما ذببت عنّا اهل البيت » يعنى همواره تا زمانى كه از ما خاندان دفاع مىكنى ، مؤيّد به روح القدس باشى . از جمله ابيات قصيدهء هاشميات اوست دربارهء شهيد كربلا :
قتيل بجنب الطّفّ من آل هاشم * فيا لك لحما ليس عنه مذبّب
و منعفر الخدّين من آل هاشم * الا حبّذا ذاك الجبين المترّب « 2 »
همچنين روايت است كه در ايّام تشريق ، خدمت امام صادق « ع » رسيد و اجازه خواست كه دربارهء آن خاندان شعرى بخواند . حضرت اهل بيت را جمع كرد تا آنان هم بشنوند . كميت اشعار خود را خواند و حاضران گريستند . امام صادق دست به دعا بلند كرد و گفت : « اللّهم اغفر للكميت ما قدّم و ما اخّر و ما اسرّ و ما اعلن و اعطه حتّى يرضى » . « 3 »
خدايا ، گذشته و آينده كميت را ببخشاى و از نهان و آشكار او در گذر و به او آن قدر عطا كن تا راضى گردد .
كناسه
نام محلّى در كوفه كه قبلا حالت بازارى و تجارى داشته و موقعيّت آن ، بين مسجد سهله و مسجد كوفه بوده است . افراد اعدامى را در اين مكان بر دار مىكشيدند . على « ع » در اين محلّه ، لشكر خود را سامان داده به جنگ صفّين شتافت . امام مجتبى « ع » نيز پس از شهادت پدر ، سپاه خود را در اينجا آماده كرد . ابن زياد هم كوفيان را در همين محل بسيج كرد و به جنگ حسين « ع » فرستاد .
هامش
( 1 ) - الغدير ، ج 2 ، ص 195 ، سفينة البحار ، ج 2 ، ص 496 . دربارهء وى ، از جمله ر . ك : « كميت بن زياد ، شاعر العقيده » .
( 2 ) - ادب الطفّ ، ج 1 ، ص 187 .
( 3 ) - منتهى الآمال ، ج 1 ، ص 213 ( چاپ 1331 شمسى ) .