موقعيّتى داشت . از قيام كنندگان همراه مسلم بود و پس از شهادت مسلم ، پنهان شد . پس از شهادت قيس بن مسهر از كوفه به استقبال كاروان حسينى بيرون رفت و در منزلگاه حاجز همراه غلامش سعد به امام پيوست . سپاه حرّ مىخواست از پيوستن آن دو به ياران امام جلوگيرى كند ، امّا با حمايت امام ، به سيد الشهدا « ع » پيوستند و در عاشورا در حملهء اوّل به شهادت رسيدند . نام او در زيارت ناحيه هم آمده است . « 1 »
عمرو بن سعيد بن عاص
در ايّامى كه سيد الشهدا « ع » در مكّه بود ، يزيد ، « عمرو بن سعيد » را كه والى مدينه بود ، همراه با سپاهى به مكّه فرستاد و او را امير الحاجّ قرار داد و سرپرستى امر حجّ را در موسم به او سپرد و توصيه كرد كه هر جا به حسين « ع » دست يافت ، او را ترور كند . امام حسين چون از ماجرا آگاه شد ، براى اين كه حرمت خانهء خدا با ريختن خونش زير پا گذاشته نشود و نقشهء ترور ناكام بماند ، به عمره اكتفا كرد و از مكّه بيرون آمد . « 2 » وى از بدخواهان كينتوز نسبت به اهل بيت بود . پس از بازگشت اهل بيت به مدينه ، وقتى گريهها و نالههاى بازماندگان شهداى كربلا را در سوگ حسين « ع » و كشتگان خود شنيد ، خنديد و از روى شماتت و زخم زبان گفت : اين شيون ، مثل شيوه روز مرگ عثمان است ! « 3 »
- حجّ ناتمام ، يحيى بن سعيد
عمرو بن ضبيعهء تميمى
از سواركاران دلير كوفه ، كه از كوفه همراه سپاه عمر سعد بيرون آمد ، ولى در كربلا به ياران حسن « ع » پيوست و در ركاب آن حضرت شهيد شد . نامش در زيارت ناحيه مقدسه هم آمده است . « 4 » علّت پيوستن او به امام آن بود كه ديد سپاه كوفه نه شرايط امام را مىپذيرد و نه مىگذارد كه وى از جايى كه آمده ، به همان جا بازگردد . « 5 »
عمرو بن عبد الله جندعى - ابو ثمامهء صائدى
عمرو بن قرظهء انصارى
از شهداى كربلاست . پدر او ( قرظه ) از اصحاب على « ع » و از خزرجيانى بود كه به
هامش
( 1 ) - عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 339 .
( 2 ) - مقتل الحسين ، مقرّم ص 193 ، بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 99 .
( 3 ) - ثورة الحسين ، مهدى شمس الدين ، ص 231 .
( 4 ) - عنصر شجاعت ، ج 3 ، ص 19 .
( 5 ) - تنقيح المقال ، مامقانى ، ج 2 ، ص 332 .