عون بن جعفر
از شهداى كربلاست . پسر جعفر بن ابى طالب ( جعفر طيّار ) . مادرش « اسماء بنت عميس » بود كه در حبشه به دنيا آمد . جعفر طيّار او را در جنگ خيبر به حضور رسول خدا « ص » آورد . پس از شهادت جعفر طيّار در جنگ موته ، پيامبر خدا فرزندان او را طلبيد .
عبد الله ، عون و محمّد را حاضر كردند . به دستور آن حضرت ، سر هر سه را تراشيدند .
پيامبر دربارهء عون فرمود : در خلقت و اخلاق ، شبيه من است . در دوران على « ع » به آن حضرت پيوست . حضرت دخترش ام كلثوم را به همسرى او در آورد . عون در زمان امام مجتبى و سپس امام حسين « ع » از ياران آن دو امام بود . همراه همسرش در كربلا حضور داشت . روز عاشورا از سيد الشهدا « ع » اجازه گرفت و به ميدان رفت . نبردى دلاورانه كرد و به شهادت رسيد . هنگام شهادت 56 ساله بود . « 1 »
عون بن عبد الله بن جعفر
پسر حضرت زينب « ع » كه همراه برادر ديگرش محمّد ، روز عاشورا در نبرد تن به تن با سپاه كوفه به شهادت رسيد . عون و برادرش ، پس از حركت امام حسين « ع » از مدينه ، در پى كاروان راه افتادند و در منزلگاه « ذات عرق » خدمت امام رسيدند . نامش در زيارت ناحيه مقدسه هم آمده است . « 2 » رجزى كه هنگام نبرد مىخواند چنين بود :
ان تنكرونى فانا ابن جعفر * شهيد صدق فى الجنان ازهر
يطير فيها بجناح اخضر * كفى بهذا شرفا فى المحشر « 3 »
عون بن على بن ابى طالب « ع »
از شهداى كربلاست . اولين كسى بود كه پس از شهادت جمع بسيارى از ياران امام ، از جمع برادرانش داوطلب رفتن به ميدان شد . وقتى براى اذن گرفتن آمد ، برادرش امام حسين « ع » فرمود : برادرم ! آيا آمادهء مرگ شدهاى ؟ گفت : چگونه آماده نشوم ، در حالى كه تو را تنها و بىياور مىبينم ! امام دعايش كرد كه برو ، خداوند پاداش نيكت دهد . به ميدان رفت ، جنگيد و مجروح شد . از هر طرف بر سر او ريختند و او را شهيد كردند . « 4 »
هامش
( 1 ) - تنقيح المقال ، مامقانى ، ج 2 ، ص 355 .
( 2 ) - انصار الحسين ، ص 114 .
( 3 ) - عوالم ( امام حسين ) ، ص 277 .
( 4 ) - تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 355 .