زمرهء ياران حسين « ع » شمرده است . « 1 »
عمر بن جندب حضرمى
از شهداى كربلاست ، از حضرموت يمن . نامش در زيارت ناحيهء مقدسه هم آمده است . « 2 »
عمر بن خالد صيداوى
از شهداى كربلاست ، از طايفهء بنى اسد . وى پس از كشته شدن تعدادى از ياران ، از سيد الشهدا « ع » اذن گرفته ، به ميدان رفت و به شهادت رسيد . « 3 »
عمر بن سعد
معروف به « ابن سعد » ، فرمانده سپاه ابن زياد در كربلا بود كه با امام حسين « ع » جنگيد و دستور داد پس از شهادت آن حضرت ، اسب بر بدن او تاختند و اهل بيت او را اسير كرده به كوفه بردند . عمر سعد ، پسر سعد بن وقّاص از سرداران صدر اسلام بود . در زمان پيامبر ( و به قولى در دوران عمر ) به دنيا آمد . همراه پدرش در فتح عراق شركت داشت . وى از جمله كسانى بود كه عليه « حجر بن عدى » و يارانش ، شهادت به فتنهگرى داد و سبب شد كه حجر در « مرج عذراء » به شهادت برسد . وى قبل از حادثهء عاشورا ، آمادهء حركت به سوى « رى » بود كه حكمرانى آنجا را به او داده بودند ، ولى به دستور ابن زياد ( والى كوفه ) همراه با سپاهى مأمور جلوگيرى از ورود امام حسين « ع » به كوفه و وادار كردن او به بيعت با يزيد و يا جنگ و كشتن او در صورت امتناع شد و به مقابله با حسين بن على « ع » به كربلا رفت .
عمر سعد ، در ايّام قيام مختار در كوفه گريخت . امّا وقتى مردم كوفه دوباره بر ضدّ مختار خروج كردند ، بازگشت و رهبرى را به عهده گرفت ، ولى بازهم به سوى بصره گريخت و سپس دستگير و نزد مختار آورده شد . در مجلس مختار ، به دستور وى او را كشتند و سرش را به مدينه نزد محمد حنفيّه فرستادند و اين در سال 66 هجرى بود . « 4 » در كربلا ، هر چه امام حسين با او گفتگو كرد تا از جنگيدن دست بردارد و دست خويش را به
هامش
( 1 ) - تنقيح المقال ، مامقانى ، ج 2 ، ص 351 .
( 2 ) - انصار الحسين ، ص 87 .
( 3 ) - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 23 .
( 4 ) - دايرة المعارف بزرگ اسلامى ( با تلخيص ) ج 3 ص 682 . الفتوح ، ابن اعثم كوفى ، ج 6 ، ص 272 .