پيوستند . روز عاشورا ، پس از شهادت حنظلة بن قيس ، هنگامى كه دشمن به خيمهگاه امام حسين « ع » نزديك شده بود ، گريان خدمت امام آمدند و اذن ميدان طلبيدند . سپس هر دو با هم به ميدان رفته ، جنگيدند تا شهيد شدند . آن دو ، هم برادر مادرى و هم پسر عمو بودند . « 1 »
در كتب ، نام سيف بن حرث هم آمده است ، شايد همان سيف بن حارث باشد .
سيف بن مالك عبدى
از شهداى كربلاست . از جوانان پرشورى بود كه در بصره ، در خانهء بانوى بزرگ ، « مارية بنت منقذ عبدى » جمع مىشدند ، خانهء او پايگاهى براى شيعه بود . « 2 » از بصره به كوفه آمد و از آنجا به كاروان امام حسين « ع » پيوست ، سپس همراه او به كربلا آمد . عصر عاشورا در نبرد تن به تن به شهادت رسيد . « 3 »
سينه زنى
از مراسم سنّتى عزادارى براى سيد الشهدا « ع » و ديگر ائمهء مظلوم ، كه همراه نوحهخوانى و با آهنگى خاص بر سر و سينه مىزنند ، گاهى هم سينهء خود را لخت كرده ، بر آن مىزنند . اصل اين سنّت ، بويژه در ميان عربها رواج داشته است . بعدها به صورت موجود در آمده كه با انتخاب نوحههاى سنگين ، حركات دست بر سينه مىخورد . به فردى هم كه بر سينهء خود زده ، عزادارى مىكند ، « سينه زن » مىگويند .
اين گونه نوحهگرى ، ابتدا به صورت فردى بوده ، امّا با مرور زمان به شكل گروهى و دستجات سوگوارى در آمده است . « دسته گردانى و سينهزنى و نوحهخوانى كه در زمان صفويّه رايج شده و توسعه پيدا كرده بود ، در عصر قاجاريّه با توسعه و تجمّل بيشتر در پايتخت رواج داشت . . . دسته گردانى در عصر قاجار ، بويژه در زمان ناصر الدين شاه با آداب و تشريفات و تجمّل بسيار برگزار مىشد . دستههاى روز با نقّاره و موزيك جديد و علم و بيرق و كتل ، و دستههاى شب با طبقهاى چراغ زنبورى و حجله و مشعل به راه مىافتاد و در فواصل دستهء سينه زنها با آهنگ موزون سينه مىزدند . نوحهخوانى و سينه زنى حتّى در اندرون شاهان قاجار ، بين خانمهاى اندرون نيز متداول بود . . . » « 4 »
- عزادارى سنّتى ، دستههاى عزادارى ، هيئت
هامش
( 1 ) - انصار الحسين ، ص 77 ، عنصر شجاعت ، ج 2 ، ص 130 .
( 2 ) - انصار الحسين ، ص 78 .
( 3 ) - عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 79 .
( 4 ) - موسيقى مذهبى ايران ، ص 26 .