كمترين بهانهاى غلامان و كنيزان خويش را آزاد مىكرد ، شبها انبان غذا به در خانهء محرومان مىبرد ، متواضعانه با فقيران و مساكين همنشين و هم غذا مىشد . امر به معروف و نهى از منكر را دوست داشت و از خلافها و جنايتهاى ظالمان بشدّت انتقاد مىكرد ، جوانمرد و با فتوّت و اهل گذشت بود ، كينهء بدىكننده را به دل نمىگرفت ، اهل عفو بود ، بزرگى روح و كرم او همه را شيفتهء رفتارش مىساخت ، خانهاش پناهگاه و مركز اميد درماندگان بود ، اهل شبزندهدارى بود ، در شب و روز هزار ركعت نماز مىخواند ، در ماه رمضان ختم قرآن مىكرد ، پولها و بخششهايى را كه معاويه مىفرستاد مىگرفت و ميان فقرا تقسيم مىكرد ، سالى يك بار نصف همهء دارايى خود را در راه خدا به نيازمندان صدقه مىداد ، ثروت را ذخيره نمىكرد ، محاسن خويش را خضاب مىكرد .
خصلتهاى برجسته و سيرهء متعالى آن حضرت ، در صحنههاى مختلف نهضت عاشورا نيز جلوه داشت . به عنوان نمونه : قاطعانه بيعت با يزيد را ردّ كرد و از مدينه خارج شد ، در سختترين شرايط محاصره و سختى و تشنگى در كربلا هم پيشنهاد تسليم شدن و بيعت را نپذيرفت ، عزّتمندانه به استقبال شهادت رفت ، جوانمردانه به حرّ و سپاه تشنهء او در طول راه آب داد و بالأخره توبهء حرّ را روز عاشورا پذيرفت ، بيعت خود را از ياران برداشت تا هر كه مىخواهد برگردد ، غلام و خادم خويش را هم آزاد گذاشت و از او خواست كه اگر مىخواهد برود ، به يتيمان مسلم بن عقيل پس از شهادت پدرشان مهربانى كرد ، شب عاشورا را براى مناجات و تلاوت قرآن و عبادت مهلت خواست ، تا آخرين لحظات حتّى در قتلگاه هم حالت تسليم و رضا داشت ، بر سختيها و شدايد كربلا و شهادت اصحاب صبورى كرد ، روز عاشورا با آن همه داغ و مصيبت و تشنگى و تنهايى چون شير جنگيد و از انبوه دشمن نهراسيد ، قيام خويش را با انگيزهء امر به معروف و نهى از منكر دانست ، بارها در طول سفر كربلا بىاعتبارى دنيا را گوشزد كرد و زهد خويش را نشان داد ، هتّاكيهاى دشمنان را روز عاشورا حليمانه تحمّل كرد ، اثر انبانهايى كه به خانهء محرومان برده بود ، پس از شهادتش بر پشت و دوش آن حضرت ديده شد .
- اوصاف سيد الشهدا « ع »
سيف بن حارث بن سريع جابرى
از شهداى جوان كربلاست . نامش در زيارت ناحيه ، به صورت « شبيب بن حارث » آمده است . وى و پسر عمويش مالك بن عبد الله از كوفه آمده ، در كربلا به امام حسين « ع »