زهير بن سليمان
از شهداى كربلا شمرده شده است . زهير بن سلمان هم گفتهاند . نام او در زيارت رجبيّه نيز آمده است . « 1 »
زهير بن قين بجلى
از شخصيتهاى برجستهء كوفه بود كه روز عاشورا ، افتخار يافت در ركاب حسين بن على « ع » به شهادت برسد . وى در ميدانهاى جنگ ، دلاوريهاى بسيارى نشان داده بود . ابتدا نيز هوادار جناح عثمان بود ، امّا توفيق يافت كه نيك فرجام و از شهداى عالى مقام كربلا شود . وى در سال 60 هجرى ( كه سيد الشهدا هم از مكّه به قصد كوفه حركت كرده بود ) از سفر حج بر مىگشت و دوست نداشت كه با امام برخورد كند و هم منزل شود . امّا در يكى از منزلگاهها ناچار با فرود آمدن كاروان حسينى همزمان شد . امام كسى را نزد او فرستاد .
فرستادهء حسين « ع » به خيمهء او رفت و پيام امام را رساند . ابتدا بىميلى نشان مىداد . امّا همسرش او را تشويق كرد تا برود و ببيند خواستهء امام چيست . زهير نزد امام رفت . كلمات امام آتشى در دل او افروخت كه از « عثمانى » بودن به « حسينى » بودن تبديل شد . همسرش نيز همراه او آمد و به كاروان حسين « ع » پيوستند . « 2 » سپاه حرّ وقتى راه را بر امام حسين « ع » بستند ، زهير با اجازهء سيد الشهدا با آنان سخن گفت و به امام پيشنهاد كرد كه با آنان بجنگند ، ولى امام نپذيرفت . « 3 » شب عاشورا نيز ، از جمله كسانى بود كه با نطقى پرشور ، مراتب اخلاص و حمايت و جانبازى خويش را نسبت به امام كرد و گفت : اگر هزار بار هم كشته شوم و زنده گردم هرگز دست از يارى پسر پيغمبر بر نخواهم داشت . « 4 »
روز عاشورا ، سيد الشهدا فرماندهى جناح راست ياران خويش را در ميدان به زهير سپرد . زهير ، پس از امام حسين « ع » اوّلين كسى بود كه سواره و غرق در سلاح مقابل دشمن رفت و به نصيحت آنان پرداخت . شمر به طرف او تيرى افكند . گفتگوهايى بين او و شمر انجام گرفت . « 5 » ظهر عاشورا هم او و سعيد بن عبد الله جلوى امام ايستادند و سپر تيرها شدند تا امام نماز بخواند . پس از اتمام نماز ، به ميدان رفت و شجاعانه نبرد كرد و
هامش
( 1 ) - انصار الحسين ، ص 100 .
( 2 ) - بحار الانوار ، ج 44 ، ص 371 .
( 3 ) - اعيان الشيعة ، ج 7 ، ص 71 .
( 4 ) - عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 271 .
( 5 ) - انصار الحسين ، ص 37 و عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 250 .