تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ عاشورا ( فارسي ) — صفحة 183

مساهمون:

ص١٨٣

ر

رأس الحسين « ع » - مشهد رأس الحسين « ع »

رباب

رباب ، دختر امرء القيس بن عدى ، همسر سيد الشهدا « ع » و مادر سكينه و على اصغر ( عبد الله ) . او در سفر كربلا حضور داشت و همراه اسيران به شام رفت ، سپس به مدينه بازگشت و مدّت يك سال براى سيد الشهدا « ع » عزادارى كرد و مرثيه‌هايى هم در سوگ آن حضرت سرود . خواستگارانى از اشراف و بزرگان قريش را ردّ كرد و حاضر نشد با كسى ازدواج كند . در سوگ ابا عبد اللّه « ع » پيوسته گريان بود و زير سايه نمىرفت ، از فرط گريه و اندوه بر شهادت حسين « ع » يك سال بعد ( در سال 62 هجرى ) جان باخت . « 1 » از جمله سروده‌هاى او در شهادت امام حسين « ع » ابياتى است كه اين گونه شروع مىشود :
انّ الذي كانَ نورا يُستَضاءُ به * فى كَربلاء قتيل غيرُ مَدفونِ
سِبطُ النبىّ جَزاكَ اللّه صالِحة * عَنّا و جُنّبتَ خُسرانَ المَوازين . . .
« 2 » حسين بن على « ع » نيز به اين همسر با فضيلت و ادب و دخترش سكينه و خانه‌اى كه اين دو را در بر گرفته باشد ، محبّت داشت و مىفرمود :
لعمرك انّنى لاحبّ دارا * تحلّ بها سكينة و الرّباب
احبّهما و ابذل جلّ مالى * و ليس لعاتب عندي عتاب « 3 »
هامش
( 1 ) - ادب الطف ، شبر ، ج 1 ، ص 63 ، كامل ، ابن اثير ، ج 2 ، ص 579 . ( 2 ) - اعيان الشيعة ، ج 6 ، ص 499 . ( 3 ) - همان .