نوشت و خبر آمدنش را در آن نگاشت و توسّط قيس بن مسهر صيداوى فرستاد .
- منزل
ذاكر
يادآورنده ، كسى كه از مصايب اهل بيت مىگويد و مردم را مىگرياند ، چه مدّاح باشد و چه واعظ و منبرى . « ذاكر اهل بيت » ، عنوانى افتخارآميز است براى آنان كه با مدّاحى و مرثيهخوانى ، نام و ياد و فضايل و مظلوميّتهاى خاندان پيامبر را زنده نگه مىدارند و نقشهء دشمنان را در به فراموشى سپردن ظلمهاى خود به دودمان رسالت ، خنثى مىسازند .
ذكر و ياد ائمّه و شهداى كربلا ، مورد تشويق امامان بود و خودشان همواره از ذاكران و احياگران حادثهء كربلا و مظلوميّت اهل بيت بودند و بر آن مىگريستند . امام صادق « ع » فرمود : « من ذكرنا عنده ففاضت عيناه حرّم الله وجهه على النّار » . « 1 » هر كس كه نزد او ياد شويم و چشمانش اشكآلود شود ، خداوند چهرهاش را بر آتش حرام مىكند .
- مدّاحى ، عزادارى ، منصب نوكرى ، روضه
ذكر مصيبت
سنّتى در جهت احياى ياد و نام ائمّه و مطرح نگه داشتن حادثهء عاشورا . در اين برنامه ، چه به صورت مقطع پايانى سخنرانى و موعظه و چه به صورت مستقل ، حوادث كربلا و كيفيّت شهادت امام حسين « ع » و ياران او و نيز امامان ديگر به صورتى سوزناك نقل مىشود كه سبب تحريك عواطف و گريستن بر سيد الشهدا مىگردد . نقل حوادث بر اساس مقتلها انجام مىگيرد و شايسته است كه از منابع معتبر و شعرهاى خوب استفاده مىشود تا موجب وهن به مقام معصومين و خاندان عصمت نگردد .
امام سجاد « ع » كه بيست سال به ياد عاشورا مىگريست ، مىفرمود ياد شهادت فرزندان فاطمه چشمانم را پراشك مىكند : « انّى لم اذكر مصرع بنى فاطمة الّا خنقتنى لذلك عبرة » « 2 » با اين حساب ، ياد حادثه و يادآورى آن مظلوميّتها خودش كافى است تا مستمعان را بگرياند و نيازى به آميختن دروغ يا نقل حرفهاى بىاساس در ذكر مصيبت و مرثيهخوانى نيست .
ذكر مصيبت ، سبب تعميق نهضت حسينى و پيوند عاطفى و قلبى شيعه با
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 285 .
( 2 ) - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 109 .