كان عليه ستة اشهر و لو قال زماناً فخمسة اشهر و لو نذر الصدقة بمال كثير فثمانون درهما و لو نذر عتق كل عبد له قديم عتق من مضى عليه ستة اشهر فصاعداً فى ملكه و لو عجز عمّا نذر سقط فرضه و لو نذران يتصدق بجميع ما يملكه و خاف الضرر قومه و تصدق شيئاً فشيئاً حتى يوفى و مع الاطلاق لا يتقيد بوقت و لو قيده بوقت او مكان لزم و لو نذر صوم يوم يعينه فاتّفق له السفر افطر و قضاه و كذا لو حاضت المرأة او نفست و لو كان عيداً افطر و لا قضاء و كذا لو عجز عن صومه .
شرح
6 - هرگاه در زبان عربى چنين نذر كند : للَّه على ان اصوم حيناً من الدهر بايد شش ماه تمام روزه بدارد و اگر نذر كند كه للَّه على ان اصوم زماناً بايد پنج ماه روزه بدارد و كمتر از آن كفايت نمىكند و اگر نذر كند كه مال فراوانى را صدقه دهد بايد حد اقل هشتاد درهم صدقه دهد و اگر نذر كند كه هر عبدى از عبيدش كه قديم است آزاد باشند بايد بندگانى را كه حد اقل شش ماه در ملك ناذر بودهاند آزاد كند .
[ البته شايد بتوان گفت كه اين تعبيرات بر حسب اشخاص و عادتها فرق مىكند و هر كس بايد همان متعارف عادت خود را بگيرد مثلًا اگر شخص ميلياردرى نذر كند كه مال كثيرى در جهت رفاه زوار امام رضا ( ع ) مصرف كند نتوان محدود كرد به هشتاد درهم و . . . ] .
7 - اگر نذرى نمود و از اداى آن فروماند و نتوانست به نذر خود وفا كند بر او واجب نخواهد بود .
8 - و اگر نذر كند كه هر چه از مال و املاك دارد در راه خدا صدقه دهد و خوف از ضررى داشته باشد كه نتواند آن را تحمل كند بايد اموالش را قيمت كند و بتدريج هر چه بتواند صدقه بدهد تا نذرش به پايان رسد و كاملًا بدان وفا شود .
9 - نذر در تقسيمى دو قسم مىشود : 1 - مطلق 2 - مقيد يا معين .
اگر نذرى كند وقت آن را معين نكند كه به آن نذر مطلق گوئيم وقت آن وسيع