و العهد ان يقول عاهدت اللَّه او على عهد اللَّه انه متى كان كذا فعلى كذا و هو لازم و حكمه حكم اليمين و لا ينعقد النذر و العهد الّا باللفظ و لو جعل دابته او عبده او جاريته هدياً لبيت اللَّه تعالى او احد المشاهد بيع و صرف الثمن فى مصالح البيت او المشهد الذي جعل له و فى معونة الحاج و الزائرين .
شرح
است و هر زمانى كه بخواهد انجام مىدهد ولى اگر نذر خويش را به زمان خاص يا مكان مخصوصى مقيد ساخت كه به آن نذر معيّن گوئيم بايد همان وقت و مكان را رعايت كند .
10 - هرگاه نذر كند كه فلان روز معين را روزه بدارد و در آن روز موعود برايش مسافرت ضرورى اتفاق افتد حكم اينست كه آن روز را افطار كند و به سفر رود و سپس قضاى آن روز را روز ديگرى بجا آورد .
11 - هرگاه زن نذر كند كه فلان روز معين را روزه بگيرد و در آن روز حائض يا نفساء شود باز بايد آن روز را افطار كند و بعداً قضا نمايد .
12 - اگر روزى كه نذر كرده بود مصادف با روز عيد فطر يا قربان شده بايد افطار كند و قضا هم واجب نيست .
13 - اگر در نذر معين از صوم آن روز منذور عاجز و ناتوان شد باز بايد افطار كند و قضا واجب نيست .