شرح
3 - هر يك از نذر و عهد بايد به لفظ مخصوص باشد كه ذكر شد و نيت تنها و خطور دادن بر قلب كفايت نمىكند و قسم نيز چنين است .
4 - هرگاه مالى را نذر كند جهت خانهء خدا يا يكى از مشاهد مشرفه مثلًا چهار پا يا غلام يا كنيزى را نذر كند كه هديه كند به بيت اللَّه يا مشاهد مشرفه ائمه ( ع ) حكمش آنست كه مىتواند آن مال را فروخته و بهاى آن را در جهت نذرى كه كرده به مصرف برساند در جهت مصالح خانهء خدايا مصالح آن مشهد مشرفى كه براى آن نذر كرده و يا در جهت كمك به حجاج و زوارى كه به آن مكان مقدس مشرف مىشوند خرج كند .
البته گاهى هم عين مالى را جهت حرم فلان امام ( ع ) نذر مىكند مثلًا فرش گرانبهائى را براى حرم امام حسين نذر مىكند و يا قنديلى را جهت آويختن در حرم و . . . در اينجاها بايد همان عين منذوره را به مصرف نذر برساند و حق ندارد آن را بفروشد و قيمت را به مورد نذر برساند .