و الخيل و البغال و الحمير خاصة و يجوز ان يكون العوض دينا او عينا و ان يبذله اجنبى او احدهما او من بيت المال و جعله للسابق منهما او للمحل و ليس المحلل شرطا و لا بد فى المسابقة من تقدير المسافة و العوض و تعيين الدابة و تساويهما فى احتمال السبق
شرح
3 - منحصراً مسابقه در اسبدوانى و يا بجاى آن شتردوانى و مسابقه با فيل و قاطر و درازگوش گوش صحيح است . [ و در غير از امور مذكور شرعاً دليل خاص ندارد ] .
4 - پاداش مسابقه كه به برنده مىدهند شرعاً ممكن است عين خارجى باشد مثل مدال طلا مثلًا و يا دين و بر ذمّه باشد و هر دو روا است .
5 - جايزهء برندهء مسابقه را مىتواند از خود مسابقهدهندگان باشد و يا فرد ثالث و خارج از مسابقه چنين كند و يا امام ( ع ) از بيت المال بپردازد كه در جهت مصالح جامعه اسلامى است .
6 - جايز است داورى همراه شركتكنندگان در مسابقه بتازد تا برنده را بشناسد امّا وجود او شرط صحت مسابقه نيست [ داور را محلّل گويند ] و چون خود او هم از تازندگان است جايزهاى كه قرار دهند براى او نيز ثابت مىشود و اگر مسابقه را ببرد به او مىدهند آرى تعيين جايزه براى كسى كه اسب نتاخته يا پيش نيفتاده مثل صاحب اسب مثلًا صحيح نيست .
7 - مسابقه شرائطى دارد كه عبارتند از :
الف : بايد مسافت مورد مسابقه كاملًا از حيث مبدأ و منتهى مشخص باشد .
ب : بايد مقدار جايزه كاملًا مشخص باشد .
ج : بايد اسبهائى كه با آنها مسابقه مىخواهند بدهند از اوّل مسابقه مشخص شود .
د : بايد احتمال سبقت گرفتن در همهء اسبها داده شود .
8 - همچنين تيراندازى هم شروطى دارد :