من اهله و لو قيل زوجت بنتك فلانة من فلان فقال نعم كفى فى الايجاب و يجزى مع العجز الترجمة و الاشارة و لو زوجت المرأة نفسها صحّ
شرح
بعضى يا وهبتك بضعى و . . . نبايد استفاده كنند .
7 - بايد در عقد نكاح تنجيز باشد يعنى جازمانه و قاطعانه انشاء كند پس اگر معلق كند بر شرطى يا صفتى باطل است .
8 - بايد ايجاب و قبولى به لفظ ماضى باشد پس به مضارع و امر كافى نيست .
و امّا شرائط عاقد و يا مجرى صيغه : عاقد چه خود زوج و زوجه باشد و چه وكيل آنها بايد ( اهليّت انشاء داشته باشد يعنى ) واجد شرائط ذيل باشد تا عقد او صحيح باشد : 1 - بلوغ 2 - عقل پس عقد كودك نابالغ و مجنون باطل است چه براى خود و چه براى موكّل خود 3 - قاصد باشند پس عقد غافل - غالط - مست و . . . باطل است .
چند مسأله : 1 - اگر از كسى بپرسند آيا دخترت را به فلانى تزويج كردى [ زوّجتَ بنتك فلانة من فلان ؟ ] و او در جواب بگويد : نعم يعنى آرى همين مقدار در ايجاب نكاح كفايت مىكند زيرا كه كلمهء نعم دلالت صريح دارد بر اثبات مفاد سؤال البته بعض فقها در آن تشكيك مىكنند ولى ظاهراً مانعى ندارد بخصوص كه در روايات هم به همين تعبير نعم آمده .
2 - براى اشخاصى كه عاجز هستند از عربيّت ترجمهء عقد نكاح هم كافى است و نيز براى عاجز از تكلم اشاره هم كافى است ولى اگر قدرت بر عربيّت و تلفظ دارد بايد احتياط كرد و به قدر متيقن گرفت بخصوص در امر نكاح كه آن همه شرع مقدس بدان اهتمام ورزيده و حدّ اكثر احتياط را در آن لحاظ فرموده .
3 - زن مىتواند خود را به تزويج مردى در آورد و عقد نكاح را خود بخواند و يا وكالت بگيرد كه نوعاً چنين است .