خطبه ( 192 )
از سخنان آن حضرت ( ع ) كه ياران خود را به آن سفارش مى كرد اين خطبه با عبارت « تعاهدوا امر الصلاة و حافظوا عليها و استكثروا منها . . . » ( نگهدار كار نماز باشيد و بر آن مراقبت كنيد و بسيار نماز بگذاريد . . . ) شروع مىشود [ ابن ابى الحديد ضمن توضيح درباره لغات و اصطلاحات دو مبحث درباره اخبار و آثار نقل شده درباره نماز و فضيلت آن و اخبار نقل شده درباره زكات و صدقه و فضيلت آن آورده است كه براى تبرك و تيمن از هر مورد به ترجمه يكى دو روايت قناعت مىشود . ] بدان كه در مورد فضيلت نماز چندان روايت شده است كه از شمارش آن ناتوانيم و اگر در آن مورد چيزى جز تكرار آن در قرآن مجيد و تاكيد و توصيه بسيار در آن نمى بود همان اندكى از آيات براى بيان فضيلت آن كافى بود و پيامبر ( ص ) فرموده است « نماز ستون استوار دين است . هركس آن را ترك كند بدون ترديد دين را ويران كرده است » نيز آن حضرت فرمودهاند « رايت ايمان نماز است هركس دل خويش براى آن فارغ گرداند و به حدود آن قيام كند همو مومن است » .
ام سلمه گويد : پيامبر ( ص ) با ما سخن مى گفت و ما با او سخن مى گفتيم ولى همين كه وقت نماز فرا مى رسيد گويى او ما را نمى شناخت و ما او را نمى شناختيم .
در خبر آمده است كه هرگاه كارى رسول خدا ( ص ) را اندوهگين مى ساخت به نماز پناه مى برد . مردى به رسول خدا گفت : دعا فرماى تا خداوند دوستى با تو را در بهشت به من ارزانى فرمايد . رسول فرمود « اينك براى اجابت دعاى خود با سجدههاى بسيار مرا يارى ده » .
همچنين در فضيلت زكات واجب و صدقه مستحبى روايات بسيار وارد شده است و اگر هيچ چيز نمى بود جز اينكه خداوند متعال در بيشتر آيات كه از نماز سخن به ميان آورده است زكات را هم قرين آن قرار داده است در فضيلت آن كافى بود .
بريده اسلمى روايت مىكند كه پيامبر ( ص ) فرمود « هيچ قومى از پرداخت زكات كوتاهى نمى كند مگر اينكه خداوند باران را از آنان باز مى دارد . »