سازيم ، زيرا كسانى كه كم گفتهاند سن او را به هنگام مسلمان شدن پنج سال پنداشتهاند و كسانى كه بيشتر گفتهاند پنداشتهاند كه در آن هنگام نه ساله بوده است . قياس اين است كه ميانگين اين دو روايت گرفته شود و حق اين كار از باطل آن چنين شناخته مىشود كه سالهاى خلافت على و عثمان و عمر و ابو بكر و مدت توقف پيامبر ( ص ) را در مدينه و مكه حساب كنيم و چون اين كار را انجام دهيم معلوم مىشود كه همان صحيح است كه على در هفت سالگى مسلمان شده است . ضمنا اين مسأله مورد اجماع است كه على عليه السلام در ماه رمضان سال چهلم هجرت كشته شده است . شيخ ما ابو جعفر اسكافى مى گويد : اگر نه اين است كه جهل و نادانى بر مردم غلبه دارد و آنان تقليد از ديگران را دوست مى دارند ، نيازمند به آن نبوديم كه دلايل و سخنان عثمانيه را نقض كنيم و خلاف آن را بياوريم . همهء مردم مى دانند كه دولت و زور و قدرت طرفدار سخنان ايشانند و همه كس مىداند كه شيوخ و علما و اميران چه قدرتى داشتهاند و سخن عثمانيان آشكار و قدرت ايشان پيروز بوده است .
از كرامت حكومت برخوردار بودهاند و تقيه هم نداشتهاند . وانگهى چه جوايزى تعيين مى كردند كه افراد اخبار و رواياتى در فضيلت ابو بكر نقل مى كنند و بنى اميه هم در اين باره بسيار تأكيد داشتند و محدثان هم براى رسيدن به آنچه در دست بنى اميه بود چه بسيار احاديث كه ساختند و پرداختند . بنى اميه در تمام مدت حكومت خود براى به فراموشى سپردن نام على عليه السلام و فرزندانش و خاموش كردن پرتو ايشان از هيچ كوششى فروگذار نبودند و همواره فضائل و مناقب و سوابق ايشانرا پوشيده
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 307
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٣٠٧