باشد ] مگر نشنيدهاى كه خداوند مى فرمايد « اوست كه دو دريا را به هم برآميخت » و سپس مى فرمايد از آن دو دريا لؤلؤ و مرجان بيرون آورد » و در جاى ديگر فرموده است » و از هر دو دريا گوشت تازه مى خوريد و زيورها استخراج مى كنيد كه مى پوشيد » همانا به خدا سوگند ، بخشيدن نعمتهاى خداوند با عمل بهتر از بخشيدن آن با سخن است و همانا خود شنيدهايد كه خداوند مى فرمايد « و اما نعمت پروردگارت را بازگو » و نيز فرموده است « چه كسى زيور خداوند را كه براى بندگانش فراهم آورده و ارزاق پسنديده را حرام كرده است » وانگهى خداوند مؤمنان راهمان گونه مخاطب قرار داده است كه پيامبران را و به مومنان فرموده است « اى كسانى كه گرويدهايد ، از چيزهاى پاكيزه كه به شما روزى دادهايم بخوريد » و به پيامبران فرموده است « اى پيامبران از چيزهاى پاكيزه بخوريد و كار پسنديده كنيد » و پيامبر ( ص ) به يكى از همسران خود فرمود « مرا چه مىشود كه تو را پريشان موى و وسمه نكشيده و بدون خضاب مى بينم » .
عاصم گفت : اى امير المومنين ، به چه سبب تو خود به پوشيدن جامه خشن و خوردن نان خشك بدون خورش بسنده فرمودهاى فرمود : خداوند متعال بر پيشوايان دادگر واجب فرموده است كه فقط به همان اندازه قوام [ قوت لا يموت ] قناعت كنند تا فقر فقيران آنان را درمانده نسازد و به ستوه نياورد .
هنوز على ( ع ) از جاى برنخاسته بود كه عاصم آن پشمينه را دور افكند و جامه نرم پوشيد .
ربيع بن زياد همان كسى است كه برخى از بخشهاى خراسان را گشوده است و درباره هموست كه عمر گفته است مرا به مردى راهنمايى كنيد كه چون ميان قومى به اميرى گمارده شود چنان باشد كه گويى امير نيست و چون ميان قومى باشد ، نه به اميرى ، چنان باشد كه گويى او خود امير است . ربيع بسيار خير و متواضع بود
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١٣٧