تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 66
و تستحب على من نقص سنّه عن ذلك و اولاهم بالصلاة عليه اولاه بالميراث و الزوج اولى من غيره و الهاشمي احق اذا قدمه الولى و يستحب له تقديمه مع الشرائط و الامام اولى من غيره مطلب دوّم : چند فرع پيرامون نماز ميت : فرع اول : هر كس كه اولويت دارد به ارث بردن از اين ميت همان اولى است به احكام ميت يعنى بر او واجب است كه اين اعمال را انجام دهد [ البته جناب علّامه تنها اين سخن را در صلاة بر ميت بيان نموده ولى مطلب كلّى است ] . بنابراين پدر ميت اولى از ديگران است و در مرحله بعد پسر ميت و در رتبه بعد پسر پسر و بعد جدّ پدرى و . . . طبق سلسله مراتب باب ارث كه در كتاب ارث خواهد آمد . . . البته اگر وارث ميت متحد بود كه بر همان فرد تعين پيدا مىكند ولى اگر متعدد بود در اينجا مذكر اولى از مؤنث است و مكلف اولى از غير مكلف است و پدر اولى از پسر است و . . . ] . فرع دوّم : شوهر از هر كسى اولى به احكام همسر خودش مىباشد اگر چه براى زن نزديكانى از قبيل مادر - خواهر و . . . وجود داشته باشد [ دليل مطلب كلام امام صادق ( ع ) است كه از حضرت سؤال شد : چه كسى سزاوارتر است به نماز بر زوجه ؟ حضرت فرمود : شوهر اين زن ، سؤال شد : آيا شوهر از پدر و فرزند و برادر هم اولى است ؟ حضرت فرمود : آرى . فرع سوّم : هرگاه ولى ميت مستقيماً نخواست امور تجهيز ميت را عهدهدار شود مىتواند به ديگران واگذار كند و ديگران با اذن ولى حق دارند در امور ميت دخالت كنند آنگاه سزاوار است كه ولى ميت ، هاشمى و سيد را بر ديگران مقدم بدارد يعنى اين امور را به او واگذار كند و مستحب است براى ولى ميت كه هاشمى