تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 67
و وجوبها على الكفاية و كيفيّتها ان يكبر بعد النية خمساً بينها اربعة ادعية افضلها ان يكبّر و يتشهد الشهادتين . ثم يصلي على النبى و آله بعد الثانية . ثم يدعو للمؤمنين بعد الثالثة را مقدم بدارد اگر هاشمى جامع شرائط باشد . فرع چهارم : امام اصل يعنى معصوم ( ع ) از ديگران اولويت دارد و بر ولى ميت واجب است كه او را مقدم بدارد [ چون در حديث آمده اذا حضر سلطان اللَّه جنازة فهو أحق بالصلاة عليها ان قدمه ولى الميت و الّا فهو غاصب البته اين مال زمان حضور است ] . فرع پنجم : نماز خواندن بر ميت واجب كفائى است [ واجب كفائى آنست كه بر همهء مكلفين واجب مىگردد ولى با انجام بعض از آنها از گردن ديگران ساقط مىشود چون غرض حاصل شده آنگاه اگر همه ترك كنند همگان معصيت كار مىشود ، ولى اگر فرد ، يا گروهى قيام به آن امر كنند همان گروه ثواب مىبرند و تمام احكام ميت از غسل و كفن و نماز و دفن واجبات كفائيه هستند ] . مطلب سوّم : كيفيت نماز ميت كيفيت آن بدين قرار است كه وقتى ميت را حاضر نمودند و نمازگزار مقابل آن رو به قبله ايستاد ابتدا نيت مىكند نماز بر اين ميت حاضر را سپس كل نماز ميت داراى پنج تكبير است و چهار نوع دعا كه ميان اين تكبيرات خوانده مىشود و بهتر از همه اينست كه بدنبال تكبير اوّل بگويد : اشهد ان لا إله الا اللَّه و اشهد انّ محمداً رسول اللَّه ، و بدنبال تكبير دوّم درود بر پيامبر و آل او بفرستد يعنى بگويد : اللهم صلّ على محمد و آل محمد و بدنبال تكبير سوم براى مؤمنين دعا نمايد يعنى بگويد : اللهم اغفر للمؤمنين و المؤمنات و بدنبال تكبير چهارم اگر ميت از مؤمني [ شيعيان حضرت امير ( ع ) ] است به نفع او دعا نمايد يعنى بگويد : اللهم اغفر لهذا