تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 272
ذي الحجة و اتيان الحج و العمرة في عام واحد و انشاء احرام الحج من مكة القعده و نه روز اوّل ذي الحجة باشد قرآن مىفرمايد : الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ پس اگر تمام يا بعضى عمره را در غير اشهُرِ حج بجا آورد حق ندارد بدنبال آن حج تمتع اتيان كند . ج : بايد حج و عمره در يك سال باشد پس اگر عمره را امسال و حج تمتع را سال آينده انجام دهد اين عمل از حج تمتع مجزى نيست چه تا سال آينده در مكه بماند يا خير ، و چه از احرام عمره در آيد يا تا سال آينده بر آن باقى باشد . د : بايد احرام حج تمتع از داخل مكّه باشد [ و بهتر از همه جاى مكّه ، مسجد الحرام است . . . ] . و امّا حج افراد : در حج افراد حج بر عمره مقدم است يعنى اوّل حاجى تمام اعمال مذكورهء حج را انجام مىدهد و بعد از احرام در مىآيد سپس محرم مىشود به نيّت عمرهء مفرده و جداى از حج و به همين سبب او را حج افراد مىگويند . و امّا حج قران : به عقيدهء اماميه قران و افراد يكى هستند يعنى هر دو فرض كسانى است كه از چهار فرسخ نزديكتر باشند و در هر دو حج بر عمره مقدم است و تنها تفاوتشان در اينست كه : شخصى كه حج قران انجام مىدهد بايد از لحظهء احرام قربانى را همراه خود ببرد و در منى قربانى كند ولى كسى كه حج افراد بجا مىآورد عقد احرامش را با لبيك مىبندد و قربانى بر او نيست ولى اهل سنت مىگويند : معناى قران اينست كه انسان محرم شود به حج و عمره با هم و جمع ميان آن دو كند و در مقام عقد احرام بگويد : لبيك اللهم به حج و عمرة و وجه تسميهاش را همين جمع ميان حج و عمره در نيّت مىدانند ولى علماء شيعه مىگويند : تداخل بين دو احرام جايز نيست ، انجام حج و عمره هم با يك نيّت صحيح نيست و وجه تسميهاش حج قران را به قران به لحاظ اين مىدانند كه سوق قربانى با احرام همراه شد و از لحظهء احرام