تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 269
امّا التمتع : فصورته الاحرام بالعمرة الى الحج من الميقات و الطواف بالبيت سبعاً و صلاة ركعتين في مقام ابراهيم ( ع ) و السعي بين الصفا و المروة سبعا و التقصير و الاحرام ثانيا من مكة بالحج و الوقوف به عرفات تاسع ذي حج تمتع را كه حج تمتع گويند براى آنست كه كلمهء تمتع در اصل لغت به معناى تلذّذ است و اين قسم را كه تمتّع ناميده است بدان جهت است انسان پس از اتمام اعمال عمره [ كه خواهد آمد ] از احرام بدر آمده محلّ مىشود و آن تمتعاتى كه در حال احرام برايش حرام بود حلال مىشود و چون اعمال عمرهء تمتع با اعمال حج تمتع كاملًا مرتبط است پس گويا اين تمتع در وسط اعمال حج انجام گرفته و لذا نامش را حج تمتع گذاردهاند يعنى حجّى كه در مقاطع خاصى در اثناء آن تمتّع جايز است . 2 - كيفيت عمره و حج تمتع : ابتدا به نيّت عمره از ميقات احرام مىبندند [ با اين قصد كه وقتى عمره را به آخر رساند و از احرام بدر آمد احرام ديگرى ببندد براى حج و حج بجا آورد ] پس از نيّت و احرام ، از ميقات به سمت مكّه حركت مىكند و وارد مكّه مىشود و هفت بار دور كعبهء معظّمه مىگردد كه نام آن طواف است و هر بار دور زدن يك شوط محسوب مىشود پس از طواف دو ركعت نماز طواف را در مقام ابراهيم ( ع ) بجا مىآورد و پس از آن هفت بار سعى ما بين صفا و مروه مىكند و پس از آن تقصير مىكند يعنى مقدارى از موى شارب و يا ناخن دست را مىگيرد و از احرام بدر مىآيد پس واجبات عمره عبارتند از : الف : نيّت ب : احرام از ميقات ج : طواف د : نماز طواف ه - : سعى ما بين صفا و مروه و : تقصير . پس از اينكه محل شد و از احرام عمره بدر آمد بار ديگر بايد از مكّه معظمه به نيّت حج واجب احرام ببندد سپس به سرزمين عرفات رفته و در صحراى عرفات