تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 237
كرمضان كفت فيه نية القربة و الّا افتقر الى التعيين و وقتها الليل و يجوز تجديدها الى الزوال فاذا زالت الشمس فات وقتها 1 - باب اوّل : بدنبال تعريف صوم چند مطلب را عنوان مىكنيم : 1 - هرگاه روزهاى كه بر انسان واجب شده معين و مشخص باشد همانند روزهء ماه مبارك رمضان در اينجا تنها قصد قربت كند كافى است و نيازى به قصد تعيين و تميز ندارد چون خود به خود معيّن هست ولى اگر زمان قابليت چند نوع روزه را داشته باشد [ مثلًا در ماه شوال هم روزهء قضا دارد كه مىتواند انجام دهد و هم روزهء نذر ] بايد قصد تعيين هم بكند يعنى نيّت كند كه روزه مىگيرم روزهء قضاى ماه رمضان بر من واجب قربةً الى اللَّه . 2 - وقت نيت روزه شب است و اگر كسى شب نيّت روزه نداشت [ روى غفلت يا عمداً ] و صبح چيزى نخورده تا ظهر شرعى هم زمان براى تجديد نيّت باقى است امّا اگر تا ظهر نيّت نكند وقت آن فوت شده و نيّت بعد از ظهر كافى نيست منتهى اگر در ماه رمضان باشد بر او واجب است كه آن روز را تا غروب امساك كند و بعد از ماه رمضان هم قضاى روزهء آن روز را بجا آورد و نيز اگر نذر كرده بود كه معيناً فلان روز را روزه بگيرد و آن روز تا ظهر نيّت نكرد بايد امساك كند و بعد قضا كند ولى اگر هيچكدام از اين دو نبود آن روز را مجاز است در افطار و روزه براى او محسوب نمىشود . 3 - در ماه مبارك رمضان اگر اوّل ماه يك نيّت كند براى تمام ماه رمضان كفايت مىكند [ و لازم نيست هر شب مستقلًا نيّت روزهء فردا كند اگر چه بهتر است ] و حتى مىتواند يك يا دو روز به ماه رمضان مانده براى كل ماه نيّت كند و به پيشواز