الا اللَّه ، اشهد ان محمداً رسول اللَّه ، اشهد ان محمّداً رسول اللَّه ، حىّ على الصلاة ، حى على الصلاة ، حى على الفلاح ، حى على الفلاح ، حى على خير العمل حى على خير العمل ، اللَّه اكبر ، اللَّه اكبر ، لا إله الّا اللَّه ، لا إله الّا اللَّه ، و الاقامة مثله الّا التكبير فانه يسقط منه مرتان في اوّله و التهليل يسقط منه مرّة واحدة في آخره و يزيد قد قامت الصلاة مرتين بعد حىّ على
شرح
اشهد ان محمداً رسول اللَّه ، اشهد ان محمداً رسول اللَّه ( دو مرتبه ) حي على الصلاة ، حى على الصلاة ( دو مرتبه ) حي على الفلاح ، حي على الفلاح ( دو مرتبه ) حي على خير العمل ، حي على خير العمل ( دو بار ) اللَّه اكبر ، اللَّه اكبر ( دو بار ) لا إله الا اللَّه ، لا إله الا اللَّه ( دو بار )
نكته : شهادت به ولايت و امامت علي و اولاد آن حضرت عليهم السلام كه در ميان ما شيعيان رائج است اگر چه خيلى ثواب دارد و از جملهء لوازم ايمان است و انكار آن موجب حبط و عدم قبولى اعمال است ولى جزء فصول اذان نيست و لذا مؤذن بايد توجه داشته باشد كه اگر اين دو فصل را به مقصد اينكه جزء اذان هستند بگويد بدعت خواهد بود آرى به قصد ثواب گفتن مانعى ندارد ] .
و امّا اقامه داراى هفده فصل است و در اكثر فصول مثل اذان است با اين تفاوتها كه در اوّل اذان چهار تكبير بود و در اوّل اقامه دو تكبير است ، در آخر اذان دو لا إله الا اللَّه بود و در آخر اقامه يك بار گفته مىشود پس سه فصل از فصول اذان كم شد و بدنبال حى على خير العمل دو بار بايد قد قامت الصلاة بگويد كه با افزودن آن فصول اقامه به هفده مىرسد و مجموع اذان و اقامه داراى سى و پنج فصل مىباشند كه بين هر فصلى با فصل بعدى مختصرى فاصله بهتر است .