و از جمله حكايت منافقان كه در سورت براءت فرود آمده بود ، حكايت وفات عبد اللّه [ بن ] أبىّ سلول است ، كه سر منافقان بود . و حكايت وى چنان بود كه :
چون وى بمرد ، خويشان وى مرد به خدمت سيّد ، عليه السّلام ، فرستادند كه عبد اللّه بمرد ، تا باشد كه سيّد ، عليه السّلام ، برود و بر وى نماز كند . و سيّد ، عليه السّلام ، برخاست و برفت . چون پيش جنازهء وى بيستاد كه بر وى نماز كند ، عمر ، رضى اللّه عنه ، برفت و در پيش روى سيّد ، عليه السّلام ، بيستاد و گفت : يا رسول اللّه ، تو چون نماز كنى بر عبد اللّه بن أبىّ ؟ و وى دشمن خداى و رسول وى بود و رئيس و پيش رو منافقان بود ، و در حقّ تو فلان روز و فلان روز چنين و چنين گفت و چند وقت چيزهاى ديگر گفته است . و سيّد ، عليه السّلام ، تبسّمى بكرد و گفت : يا عمر ، مرا مخيّر بكردهاند ميان آنكه بر وى نماز كنم و آمرزش خواهم ، و ميان آنكه آمرزش نخواهم ، و اين آيت فرو خواند .
اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ ، إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ
[ 1 ] * - الآيه .
و معنى آيت آنست كه : اى محمّد ، اگر خواهى استغفار كن منافقان را ، و اگر خواهى مكن ، كه اگر تو هفتاد بار استغفار كنى ، ما ايشان را نخواهيم آمرزيدن كه حكم ايشان حكم كافران باشد و كافر هرگز آمرزش ما بر خود نبيند .
و عمر ، رضى اللّه عنه ، با آنكه پيغمبر ، عليه السّلام ، چنين گفته بود ، راضى نمىشد و از پيش روى سيّد ، عليه السّلام ، باز دور نمىرفت ، و همچنان مصرّ ايستاده بود كه سيّد ، عليه السّلام ، از ان باز دارد ، باشد كه نماز بر وى نكند . و چون دراز باز كشيد ، سيّد ، عليه السّلام ، او را گفت :
هامش
[ ( 1 - ) ] توبه ، 80 .