و أقرّ عين محمّد و صحابه * و أذلّ كلّ مكذّب مرتاب
عاتى الفؤاد موقّع ذى ريبة * فى الكفر ليس بطاهر الأثواب
علق الشّقاء بقلبه ففؤاده * فى الكفر آخر هذه الأحقاب
و كعب بن مالك الأنصارى قصيدهاى هم در مجابات شعر ابن الزّبعرى [ 1 ] گفته است هم بر اين قافيه ، و آخر آن قصيده و قافيه اينست :
شعر
جاءت سخينة كى تغالب ربّها * فليغلبنّ مغالب الغلّاب
و چون كعب بن مالك اين قصيده بخواند ، چون بمصراع آخر رسيد ، سيّد ، عليه السّلام ، گفت :
لقد شكرك اللّه يا كعب على قولك [ هذا ] .
گفت : حق تعالى شكر تو كرد ، اى كعب بن مالك ، بدين مصراع آخرين كه بگفتهاى ، و معنى مصراع آخر اينست كه : لشكر قريش و غطفان آمدند كه غلبه كنند بر خداى تعالى و ندانند كه هر كه خواهد [ 1 ] غلبه كند بر خداى تعالى وى مغلوب بود و خداى تعالى غالب آيد . و تمامى قصيده در سيرت مذكور است [ 2 ] .
و ديگر حسّان بن ثابت در مرثيهء سعد بن معاذ ، رضى اللّه عنهما ، اين چند بيت بگفته است :
هامش
[ ( 1 - ) ] در اصل : هر كه غلبه كند . و از مج نقل شد .
[ ( 2 - ) ] متن عربى ج 3 ص 271 تا 273 .