پس چون سيّد ، عليه السّلام ، دعوت آشكارا كرد و قريش را به راه حقّ خواند و خدايان ايشان را دشنام داد و عيب كرد ، ايشان بدان سبب بغض سيّد ، عليه الصّلاة و السّلام ، در دل گرفتند و بخصمى وى بيرون آمدند و پيوسته در بند كيدها و مكرها شدند ، و اوّل كيدى كه ايشان در حقّ سيّد ، عليه السّلام ، * كردند ، آن بود كه جماعتى از بزرگان قوم ، مثل عتبه و شيبه و ابو جهل و غيرهم ، راست كردند و بر ابو طالب فرستادند و از وى التماس كردند كه وى تعصّب سيّد ، عليه السّلام ، فرو گذارد .
حكايت هفتم در فرستادن جماعتى از قريش بر ابو طالب
محمّد بن إسحاق گويد ، رحمة اللّه عليه :
چون ديدند كه سيّد ، عليه السّلام ، اسلام آشكارا كرد و پيوسته بقدم جدّ ايستاده است و مردم را [ 1 ] دعوت مىكند و بت پرستيدن بر دل ايشان سرد مىكند و خدايان ايشان را دشنام مىدهد ، و ديدند كه مردم سخن وى قبول مىكنند و مسلمان مىشوند [ 2 ] ، ايشان را غصّه بگرفت [ 3 ] [ و در بند ايذاء سيّد ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، شدند . لكن از بيم ابو طالب هيچ نمىيارستند گفتن [ 4 ] ] . آنگه جماعتى از مهتران قوم راست كردند و بر ابو طالب فرستادند ، چون عتبه و شيبه و ابو جهل و غيرهم ، تا ايشان بروند و اين التماس كنند كه وى تعصب سيّد ، عليه السّلام ، نكند . ايشان برفتند و گفتند كه : [ اى ] ابو طالب ، تو مهتر ما اى و بزرگ و پيشواى قومى ، ما ، در جمله احوال ، رضاى تو مىخواهيم و نمىخواهيم كه چيزى كنيم كه خاطر تو از ان برنجد ، امّا اين برادرزادهء تو
هامش
[ ( 1 - ) ] روا : + به اسلام .
[ ( 2 - ) ] روا : و مسلمانان بيشتر مىشدند .
[ ( 3 - ) ] روا : خشم بيشتر بگرفت .
[ ( 4 - ) ] از ايا و ساير نسخ نقل شد .