دليلى از دلايل نبوّت وى در ان داخل است ، ما نيز [ 1 ] [ بر حسب ] آنچه منقول بود در سيرت ، آورديم در اين ترجمه .
محمّد [ بن ] إسحاق ، رحمة اللّه عليه ، گويد :
معدّ بن عدنان را چهار پسر بود :
اوّل نزار ، دوم قضاعة ، سوم قنص ، چهارم إياد . و از جملهء ايشان قضاعه ، چون بزرگ شد ، بقبيلهء حمير پيوست كه در جانب يمن مقام داشتند ، و زن از ايشان بخواست و با ايشان هم لغت و هم خانه [ 2 ] شد . و نسب حمير [ 3 ] اينست :
حمير بن سبأ بن يعرب [ 4 ] بن يشجب بن قحطان . و پدر حمير ، سبأ [ 5 ] از ان گفتندى كه اوّل كسى كه در عرب سبى و غارت كرد وى بود . و سبأ كه حق سبحانه و تعالى در قرآن ياد كرده است اينست . قوله تعالى :
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ [ 6 ] آيَةٌ جَنَّتانِ عَنْ يَمِينٍ وَ شِمالٍ
[ 7 ] - الآية - و قصّهء وى گفته آيد . و ديگر قنص بود ، و از وى نسلى نماند و گويند كه : نعمان بن المنذر از نسل وى بود . و گويند كه : از نسل ربيعة بن نصر بود كه پادشاه يمن بود ، و ربيعة بن نصر از فرزندان عمرو بن عامر بود ، و عمرو بن عامر از ملوك يمن بود . و بعد از ان [ چون ديد كه ] سدّ مأرب را
هامش
[ ( 1 - ) ] در اصل و پا : ما نيز آنچه .
[ ( 2 - ) ] ساير نسخ به غير از ايا : سراى .
[ ( 3 - ) ] در اصل : حميرا .
[ ( 4 - ) ] در متن عربى ج 1 ، ص 11 بخلاف اصل عربى : يشجب بن يعرب .
[ ( 5 - ) ] در اصل : سباه .
[ ( 6 - ) ] در اصل : مساكنهم ، و مساكنهم هم قرائت شده است .
[ ( 7 - ) ] سبا ، 15 .