عبد اللّه [ 1 ] ( متوفى در 624 ) پسر ابى العلاء عطّار خوانده است . همچنين بنابر آنچه در سند يك حديث نبوى كه ابن الصابونى [ 2 ] از قول ذاكر پسر رفيع الدين نقل كرده ، اين پدر و پسر در سال 610 در اصفهان بودهاند . از اين تاريخ تا 615 كه سال تولد ابو المعالى احمد پسر دوم رفيع الدين است اطلاعى در دست نيست مگر تاريخى كه در ديباجهء ترجمهء سيره آمده است : « بدان كه در سنهء اثنى عشر و ستمائة [ 3 ] ، چون ما را از جانب شام به فارس معاودت افتاد [ 4 ] » كه مربوط است به سفر مصر و استماع كتاب سيره در آنجا از ابن الجبّاب [ 5 ] .
رفيع الدين در سالهاى 617 و 619 به اتفاق دو پسر خود به شيراز و در 620 به واسط و بغداد رفته و در مجلس درس و روايت علما و محدثان آن بلاد حاضر
هامش
[ ( - ) ] منه بقراءة عبد الرحيم بن النفيس [ 570 - 618 ، شذرات ، ج 5 ص 80 ] بن هبة اللّه بن وهيان السلمى و هذا خطه : الفقيهان الاجلان العالمان رفيع الدين ابو محمد اسحاق ابن محمد بن العيد [ كذا ] المصرى ثم الهمدانى و برهان الدين ابو الحسن على بن زائد العزى الطائفى و ذلك يوم الثلاثاء سابع صفر من سنة تسع و ستمائة بهمدان .
[ ( 1 - ) ] ذهبى ، لعبر ، ج 5 ص 99 ( عبد البر بجاى عبد اللّه ) ، ابن العماد ، شذرات ، ج 5 ص 113 .
[ ( 2 - ) ] تكملة اكمال الاكمال ص 143 .
[ ( 3 - ) ] در نسخهء اياصوفيه ( كه در متن ترجمه با رمز ايا نشان داده شده است ) اثنى و عشرين و ستمائة ( 622 ) ضبط شده است و چون رفيع الدين در جمادى الاولاى 623 در قاهره وفات يافته به نظر بعيد مىرسد كه در ظرف يك سال و اندى در حد اكثر او توانسته باشد هم سيره را به فارسى برگردانده باشد و هم به مصر رفته باشد و در آنجا به نقل حديث اشتغال ورزيده باشد ، چنان كه منذرى گفته است : « و عاد الى مصر و حدث بها بشىء من مسموعاته » ( التكمله ، ج 5 ص 264 ) . همچنين صفدى گويد : « ولى قضاء ابر قوه مدة و رحل و سكن بالقاهره » ( الوافى بالوفيات ، ج 8 ص 424 ) .
[ ( 4 - ) ] ديباجهء ترجمهء فارسى حاضر ص 6 .
[ ( 5 - ) ] ترجمهء فارسى ص 3 .