در گذشته است و بعيد است كه رفيع الدين در سال 622 با وجود اينكه بنابر اين فرض تازه از سفر مصر بازگشته باشد از ابن المجلّى به عنوان شخصى زنده و با عبارت أدام اللّه بركته ياد كند [ 1 ] .
4 - نفر چهارم از خاندان رفيع الدين همدانى پسر بزرگ وى قطب الدين [ 2 ] محمد ابو الفضل ذاكر است كه در ابرقوه به سال 606 يا اوائل 607 تولد يافته و به سال 651 در قاهره در گذشته و مانند پدر و كسانش در دامنهء كوه مقطّم مدفون شده است .
ذاكر به سال 610 بنابر تصريح ابن الصابونى [ 3 ] يعنى در سنين سه يا چهار سالگى به اتفاق پدر به اصفهان رفته و در آنجا از دو نفر يكى صدر الدين ابو القاسم عبد اللّطيف ابن محمد بن عبد اللّطيف بن محمد بن ثابت الخوارزمى [ 4 ] و ديگر از ابو الفتوح
هامش
[ ( 1 - ) ] رجوع شود به ص 87 ( فز ) و ص 88 ( فح ) همين مقدمه .
[ ( 2 - ) ] صفدى ، وافى بالوفيات ، ج 2 ص 200 .
[ ( 3 - ) ] تكملة اكمال الاكمال ص 141 و 143 .
[ ( 4 - ) ] ابو القاسم صدر الدين عبد اللطيف بن محمد بن عبد اللطيف در سال 535 تولد و در 580 وفات يافته است . ( رجوع شود به : ابن اثير ، كامل ، ج 11 ص 509 ، سبكى ، طبقات الشافعيه ج 7 ص 186 ، عوفى ، لباب الالباب ، ص 614 و 799 ) بنابرين ، ذاكر نمىتواند اين صدر الدين را به سال 610 در اصفهان ديده باشد . تنها كسى كه بنابر منابع موجود مىتواند از كسانى باشد كه ذاكر از او در اصفهان استماع خبر كرده ، الصدر علاء الدين ابو سعد ثابت بن احمد بن محمد بن ابى بكر خجندى اصفهانى است كه در شيراز به سال 637 وفات يافته است ( رجوع شود به :
جنيد شيرازى ، شد الازار ، ص 325 ، 419 ، 420 ، ذهبى ، العبر ، ج 5 ص 153 ، ابن العماد ، شذرات ، ج 5 ص 183 ) . براى اطلاع دربارهء افراد خاندان خجنديان اصفهان رجوع شود به : عوفى ، لباب الالباب ص 613 - 615 تعليقات علامه قزوينى و ص 798 - 799 تعليقات شادروان سعيد نفيسى ، سبكى ، طبقات الشافعيه ، ج 4 ص 123 ، ج 6 ص 51 و 133 و 135 ، ج 7 ص 186 و مآخذى كه در اين كتابها آمده است .