را كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به من آموخت و در آن اسم اعظم خداى اكبر عزيز اكرم است ؟ اسمى كه خداوند به وسيله آن هر كه او را بخواند پاسخ مىدهد و هر كه از او بخواهد عطايش مىبخشد ، و با آن ، اندوهها را مىگشايد ، ناراحتيها را بر طرف مىسازد ، غمها را مىبرد ، بيمارى را بهبود مىبخشد ، شكسته را سامان مىدهد ، فقير را غنى مىكند ، قرضها را مىپردازد ، چشم را بر مىگرداند ، گناهان را مىآمرزد ، عيبها را مىپوشاند ، و هر بيمناك از شيطان سركش ، و ستمگر سرسخت را امان مىدهد ؟
و اگر فرمانبردارى از خدا ، با آن بر كوه بخواند از جايش كنده مىشود و اگر بر مردهاى بخواند خدا او را زنده مىكند ، اگر با آن بر آب بخواند - در صورتى كه خود شگفتى او را نگيرد - بر آن راه مىرود ، پس اى مرد ، تقواى خدا پيشه ساز كه دلم برايت مىسوزد . بايد خداى سبحان از تو صدق نيّت ببيند ، آن را در ( آلودگى به ) معصيت نخوان و آن را جز به آنكه در دين تو مورد اطمينان است ارزانى مدار ، اگر ، با خلوص نيّت اقدام كنى خدا دعايت را مىپذيرد و پيامبر خود محمّد صلّى اللّه عليه و آله را در رؤيا مىبينى كه به تو مژده بهشت و اجابت مىدهد .
امام حسين عليه السّلام فرمود : « شادمانى من به فايده دعا بيشتر از شادمانى آن جوان به عافيت خود و آنچه برايش پيش آمده بود شد ، زيرا من پيش از اين نه آن را از امير مؤمنان عليه السّلام شنيده بودم و نه از آن خبرى داشتم . سپس فرمود : قلم و كاغذى بياور و آنچه را به تو املا مىكنم بنويس ، چنين كردم ، فرمود ( بنويس ) » « 1 » :
بار الها ! از تو درخواست مىكنم به نام تو ، به نام خداوند بخشندهء مهربان ، اى آنكه شكوهمند و بزرگوارى ، اى زندهء بپاىدارنده ، اى زنده ، هيچ معبود بحقّى جز تو نيست اى آنكه جز او نداند كه او چيست و چگونه است و كجاست و در چه حال است ؟ اى خداوند ملك و ملكوت ، اى خداوند عزّت و جبروت ، اى پادشاه اى پاك از هر عيب ، اى بىگزند از هر ننگ و ناتوانى و مرگ ، اى ايمنى بخش ، اى عزيز ، اى جبران كنندهء كاستيها ، اى سزاوار بزرگى ، اى آفريننده ، اى پديدآورنده ، اى صورت آفرين ، اى سود بخشنده ، اى دوست
هامش
( 1 ) فكان سروري بفائدة الدّعاء أشدّ من سرور الرّجل بعافيته و ما نزل به ، لأنّني لم أكن سمعته منه ، و لا عرفت هذا الدّعاء قبل ذلك ، ثمّ قال :