تشنگى نيابى - تو را سيراب كند . » « 1 »
در روايتى آمده كه فرمود : « فرزندم ! زمانى كوتاه نيز بجنگ ! چه زود است جدّ خود محمّد صلّى اللّه عليه و آله را ديدار كنى تا با قدحى لبريز از نوشيدنى - كه پس از آن هرگز تشنگى نيابى - تو را سيراب كند » « 2 » .
و ابو الفرج ، از امام باقر او از امام سجّاد عليهم السّلام نقل كرده كه فرمود : اوّل شهيد آل ابو طالب كه در ركاب حسين عليه السّلام به شهادت رسيد فرزندش على اكبر عليه السّلام بود .
سعيد بن ثابت گويد : چون علىّ بن الحسين عليه السّلام به ميدان رفت اشك امام عليه السّلام جارى شد و عرض كرد : « بار الها ! تو خود بر اين قوم گواه باش كه به جانب ايشان نوجوانى رهسپار است كه شبيهترين مردم به رسول خداست » « 3 » . على اكبر سخت بر آنان حمله كرد و پس از مدتى به سوى پدر بازگشت و عرض كرد : پدر جان ! تشنگى ! امام عليه السّلام فرمود : « محبوب دلم ! صبر كن به زودى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با جام خود سيرابت مىكند » « 4 » . على اكبر عليه السّلام پىدرپى حمله مىكرد تا تيرى به گلويش نشسته آن را شكافت و او در خون خود غلتيد و ندا داد : پدر جان ! بر تو باد سلام ، اينك اين جدّم رسول خداست كه به تو سلام مىرساند و مىفرمايد : زود به سوى ما بشتاب ! سپس آهى كشيد و از دنيا رفت .
[ 421 ] - 246 - و در برخى منابع آمده كه : على اكبر عليه السّلام به ميدان برگشت و حمله كرد و اين رجز خواند : حقايق جنگ آشكار گشت و پس از اين نيز گواهان راستى آن نمودار شوند . سوگند به خدايى كه پروردگار عرش است ، از نبرد با سپاهيان انبوه شما فاصله نگيريم تا كه شمشيرها در غلاف شوند .
هامش
( 1 ) خذ هذا الخاتم في فيك و ارجع إلى قتال عدوّك ، فإنّي أرجو أن لا تمسي حتّى يسقيك جدّك بكأسه الأوفى شربة لا تظمأ بعدها أبدا .
( 2 ) وا غوثاه ! يا بنىّ قاتل قليلا ، فما أسرع ما تلقى جدّك محمّدا صلّى اللّه عليه و آله فيسقيك بكأسه الاوفى شربة لا تظمأ أبدا .
( 3 ) اللّهمّ كن أنت الشّهيد عليهم ، فبرز إليهم غلام أشبه الخلق برسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله .
( 4 ) اصبر حبيبي ، فإنّك لا تمسي حتى يسقيك رسول اللّه بكأسه .