شهادت خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله
شهادت على اكبر عليه السّلام
اوّل كسى كه از خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمادهء نبرد شد ، على اكبر فرزند امام عليه السّلام بود . او زيباترين و خوشخوترين مردم زمان خود بود كه از عمر شريفش نوزده يا هيجده يا بيست و پنج بهار مىگذشت او اوّل شهيد آل ابو طالب در روز عاشورا بود كه خدمت پدر آمد و اذن ميدان خواست و امام عليه السّلام اجازه داد . و چون رهسپار ميدان شد ، امام عليه السّلام با نااميدى بر او نگريست و اشك از ديدگان مباركش جارى شد .
[ 420 ] - 245 - چون امام عليه السّلام او را ديد ( كه رهسپار ميدان است ) صورت بر آسمان داشت و عرض كرد : « بار الها ! بر اين قوم گواه باش كه به جانب ايشان نوجوانى رهسپار است كه در صورت و سيرت و گفتار شبيهترين مردم به پيامبرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و ما هرگاه مشتاق ديدار پيامبرت بوديم به چهره او مىنگريستيم . خدايا ! بركات زمين را از اينان بازدار و ايشان را سخت پراكنده و پاره پاره ساز و به راههاى گوناگون بيفكن و واليان را هرگز از آنان راضى مدار كه آنان ما را خواندند تا يارىمان كنند ، چون پاسخ داديم ستم كردند و ما را كشتند » « 1 » .
سپس به عمر سعد ندا داد : « تو را چه مىشود ؟ خدا نسلت را قطع كند و كارت را بىبركت
هامش
( 1 ) اللّهمّ اشهد على هؤلاء القوم ، فقد برز إليهم غلام أشبه النّاس خلقا و خلقا و منطقا برسولك محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، كنّا إذا اشتقنا إلى وجه رسولك نظرنا إلى وجهه ، اللّهمّ فامنعهم بركات الأرض ، إن منعتهم ففرّقهم تفريقا ، و مزّقهم تمزيقا ، و اجعلهم طرائق قددا ، و لا ترض الولاة عنهم أبدا ، فإنّهم دعونا لينصرونا ثمّ عدوا علينا يقاتلونا و يقتلونا .