آغاز نبرد و شهادت اصحاب
[ 383 ] - 208 - عمر بن سعد پيش آمد ، تيرى به سوى سپاه امام عليه السّلام افكند و گفت : نزد امير ( ابن زياد ) شهادت دهيد كه اولين تير را من افكندم و لشكر او نيز سپاه امام عليه السّلام را تير باران كردند .
امام عليه السّلام رو به اصحاب خود كرده فرمود : « خدا رحمتتان كناد به سوى آن مرگى كه چارهاى از آن نيست برخيزيد كه اين تيرها و فرستادگان ايشان به سوى شماست » « 1 » . ساعتى از روز درگير شده ، حملههاى پىدرپى رخ داد تا جماعتى از اصحاب امام عليه السّلام به شهادت رسيدند .
در اين هنگام امام عليه السّلام دست بر محاسن گذاشته و مىفرمود : « خشم خدا بر يهود سخت شد ، چون براى او فرزند گرفتند و خشم خدا بر نصارى سخت شد چون خدا را سومين سه تا قرار دادند و خشم خدا بر مجوس سخت شد چون به جاى خدا آفتاب و ماه را پرستيدند و نيز خشم خدا بر ( اين ) قومى كه به كشتن فرزند دخت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خود هماهنگ شدهاند سخت شد . هان ! به خدا سوگند آرزوى ايشان را بر دلشان مىنهم تا آغشته به خونم ، خدا را ديدار كنم » « 2 » .
هامش
( 1 ) قوموا رحمكم اللّه الى الموت الّذي لا بدّ منه ، فانّ هذه السّهام رسل القوم اليكم .
( 2 ) اشتدّ غضب اللّه تعالى على اليهود اذ جعلوا له ولدا ، و اشتدّ غضب اللّه تعالى على النّصارى اذ جعلوه ثالث ثلاثة ، و اشتدّ غضبه على المجوس اذ عبدوا الشّمس و القمر دونه ، و اشتدّ غضبه على قوم اتّفقت كلمتهم على قتل ابن بنت نبيّهم ، أما و اللّه لا اجيبهم إلى شيء ممّا يريدون حتّى القى اللّه تعالى و أنا مخضّب بدمى .