اين بتهاى به اين خوبى كه سالهاى زياد شما پرستش كردهايد اين شخص دربارهء اينها چه مىگويد ؟ ! وَ قالوا لاتَذَرُنَّ الِهَتَكُمْ وَ لاتَذَرُنَّ وَدّاً وَ لا سُواعاً وَ لا يَغوثَ وَ يَعوقَ وَ نَسْراً . مبادا اين معبودهاى قديمى خودتان را رها كنيد ( هركدام اسمى داشته است ) .
مردم هم با اينها خو گرفته بودند ؛ احساسات مردم را تهييج مىكردند .
بعد باز قرآن از قول نوح مىگويد : وَ قَدْ اضَلّوا كَثيراً با همين حرفها چقدر مردم را گمراه كردند . وَ لا تَزِدِ الظّالِمينَ الّا ضَلالًا خدايا ديگر اين مردم گمراه را جز بر گمراهيشان نيفزا ؛ كه آن گمراهىِ بعد از گمراهى عكسالعمل گمراهى اول است . بعد قرآن مىفرمايد كه اين آخرين مرحلهء كار بود : مِمّا خَطيئاتِهِمْ اغْرِقوا به موجب گناهانشان غرق شدند . فَادْخِلوا ناراً بعد از غرق شدن هم در دنياى ديگر وارد آتش شدند . فَلَمْ يَجِدوا لَهُمْ مِنْ دونِ اللَّهِ انْصاراً خدا را كه از دست داده بودند ، از غير خدا هم انصارى پيدا نكردند . يعنى آن وَدّ و سُواع و يَغوث و يَعوق و نَسر ديگر به دردشان نخورد .
نفرين نوح عليه السلام
اينجا قرآن آن نفرين نوح را نقل مىكند : وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْارْضِ مِنَ الْكافِرينَ دَيّاراً پروردگارا در روى زمين از اين كافران ، ديّارى باقى نگذار ؛ چرا ؟ اينها براى خودشان هم در آينده مفيد نيستند و براى ديگران مضرند ، پس حذف كردنى هستند . عرض كرديم ، اينها به خدا ياد دادن كه نمىخواهد ، اينها را كه قرآن نقل مىكند در واقع مىخواهد بگويد كه نوح در چه زمينهاى نفرين كرد . معناى اين حرف اين است كه اگر پيغمبرى احتمال بدهد كه بندهاى بعدها هدايت خواهد شد او را از بين نمىبرد و هلاك نمىكند نه به صورت نفرين و نه به صورت كشتن . من نمىدانم اين قضيه اساساً اصل تاريخى دارد يا ندارد ولى حقيقت دارد و اگر اصل تاريخى ندارد با حقيقت منطبق است . مىگويند مالكاشتر نخعى به اميرالمؤمنين گفت كه شما در ليلة الحَرير يا ليلة الحِرّير ( چون مىگويند حضرت هر كسى را در آن شب مىكشت يك اللَّه اكبر مىگفت ؛ شمردند حدود پانصد نفر شد ) چيزى از ما زيادتر نكشتيد ، چطور شد ؟ فرمود : فرق من و تو اين بود كه تو هركه از آنها جلويت مىآمد مىكشتى ، من اگر در نسلهايش يك مؤمن سراغ مىداشتم نمىكشتم . من انتخاب مىكردم و تو انتخاب نمىكردى .