درجهء اهميت است ، ولى اگر پاى يك چنين چيزى به ميان آمد چطور ؟
چند نفر معدود بودند كه همسران يا مادرانشان در كربلا بودند . يكى جوانى است به نام « وهب » . وقتى نوبتش شد و خواست به ميدان برود زنش كه تازهعروس بود آمد به دامنش چسبيد و گفت : تو كه مىروى مرا به چه كسى مىسپارى ؟
اينجاست كه فيل به زانو درمىآيد . مادرش گفت : پسرجان ! مبادا حرف زنت را گوش كنى ، تو امروز كار مهمترى دارى . شك ندارد كه همسر موضوع مهمى است ، موضوع كوچكى نيست و وهب مسؤوليت بزرگى در مقابل همسر خود داشت ، اما يك مسؤوليت و وظيفهء بزرگترى در برابر سيدالشهداء داشت . همين همسر كه عشق مىورزد ، همان عشقش از آن نظر كه جلوى حقيقتى را گرفته است به منزلهء يك نوع دشمنى است . فرزند هم همينطور است .
قرآن از انسان يك موجودِ از همه چيز گذشته جز خدا مىخواهد ، اين است كه مىفرمايد : مال شما فتنه است ، اولاد شما فتنه است ، يعنى بازدارنده هستند . قرآن نمىگويد شما فرزند نداشته باشيد يا فرزندانتان را دوست نداشته باشيد ، احساس مسؤوليت نداشته باشيد و يا مال نداشته باشيد و اصلًا مال خودتان را رها كنيد ؛ چنين چيزى نيست . ولى هيچيك از اينها نبايد در حدى باشد كه وقتى پاى حق و پاى خدا و پاى تكليف بزرگترى در ميان مىآيد بتواند پاىبند انسان باشد . « قُلْ إنْ كانَ اباؤُكُمْ وَ أبْناؤُكُمْ وَ إخْوانُكُمْ وَ ازْواجُكُمْ وَ عَشيرَتُكُمْ وَ امْوالٌ اقْتَرَفْتُموها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها احَبَّ إلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسولِهِ وَ جِهادٍ فِى سَبيلِهِ فَتَرَبَّصوا حَتّى يَأْتِىَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفاسِقينَ » « 1 » اگر پدران ، فرزندان ، برادران ، همسران ، عشيره ، مال و ثروت ، شغل و مسكن در نزد شما از خدا عزيزتر هستند ، صبر كنيد و سر جايتان باشيد تا به شما خبر بدهيم . و صلّى اللَّه على محمد و آله الطاهرين .
هامش
( 1 )
. توبه / 24 .