دروازهء مدينه ايستاد . هر كس مىآمد ، مىديد كه او دارد قدم مىزند و شمشيرش هم دستش است . پدرش از دور پيدا شد . جلوى او را گرفت و گفت حق ورود به مدينه را ندارى . تا پيغمبر اجازه ندهد من نمىگذارم وارد مدينه شوى . اين آدمى كه اينچنين لاف مىزد كه اگر به مدينه برگردم پيغمبر را از مدينه بيرون مىكنم ، كارش به جايى رسيد كه روز بعد ( بيش از يك روز هم تا رسيدن به مدينه فاصله نشد ) نزديكترين افراد به او يعنى پسرش به او گفت من بدون اجازهء پيامبر نمىگذارم وارد مدينه بشوى .
« يا أيُّهَا الَّذينَ امَنوا لاتُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِاللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرونَ » . گويى قرآن مىخواهد اينطور نتيجه بگيرد كه اين كسانى كه اينهمه باد و بروت مىكنند و اين حرفها را مىزنند ، غرورشان به مال و ثروتى است كه دارند . فكر مىكنند هر چه هست مال و ثروت است و ثروت هم دست ماست پس همه چيز دست ماست ، قدرت هم دست ماست ؛ پيغمبر و مهاجرين كه از مكه آمدهاند ثروتى ندارند ، ثروت مال ماست . ما همينقدر كه جلوى اين جريان اقتصادى را بگيريم ، خواهناخواه متفرق مىشوند . اين غرور را از مال و ثروت پيدا كردهاند . بعد هم كه عبداللَّه بن ابىّ خود را به عنوان عزيزتر حساب مىكند ، تكيهاش به قوم و فاميل و بچههايش است .
قرآن به عنوان نصيحت به مؤمنين خطاب مىكند كه اى اهل ايمان ، ببينيد چطور مال و ثروت و فرزندان و فاميل ، سبب غفلت و غرور و سبب نفاق عدهاى شد . مبادا اينجور چيزها مانع شما و غافلكنندهء شما از خدا باشد . « يا أَيُّهَا الَّذينَ امَنوا لاتُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ » اى اهل ايمان ثروتهاى شما و فرزندان شما ، شما را از ياد خدا باز ندارد و غافل نكند آنچنان كه آنها را غافل كرده است . « وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرونَ » . هر كس اين كار را بكند و اينچنين بشود يعنى مال و ثروتش موجب غفلتش بشود زيانكار است . كلمهء « خسران » به كار رفته است چون در مال ، نفع و زيان مطرح است . همين مال كه عين سود است ، تبديل به زيان مىشود .
« وَ أَنْفِقوا مِمّا رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِىَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ » برعكس ، بناى كار خودتان را بر انفاق بگذاريد و اينكه تا زنده هستيد از مال و ثروت خودتان ، خودتان استفاده كنيد . استفادهء شما در اين است كه اينها را در راه خدا بدهيد و تنها به اين وسيله است كه مال خود را براى خود جاويد كردهايد .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 338
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٣٣٨