آنها رابطهء دوستى برقرار كنيد آنها زهر خودشان را حتماً خواهند ريخت ؛ آنها دشمن مسلكى شما هستند . آنچه كه ما مىگوييم در واقع هشدارى است به شما كه از كينهتوزى و كينهورزى آنها غافل نمانيد .
در اين جهت ، آيات قرآن بسيار حساسيت دارد و هشدار مىدهد كه شما گاهى غافل مىشويد و به اينها حسن ظن پيدا مىكنيد و يك وقت مىبينيد آنها كار شما را ساختهاند . در آيهاى در سورهء نساء مىفرمايد : « وَدَّ الَّذينَ كَفَروا لَوْ تَغْفُلونَ عَنْ اسْلِحَتِكُمْ وَامْتِعَتِكُمْ فَيَميلونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً » « 1 » شما اشتباه مىكنيد ؛ اگر امروز آنها روى خوش به شما نشان مىدهند از قدرت شما مىترسند ؛ اگر بتوانند شما را غافلگير كنند - به تعبير ما - يك لقمهتان مىكنند ؛ اينقدر از آنها غافل نباشيد !
در آن مقالهء « ولاءها و ولايتها » « 2 » من مفصل در اين زمينه بحث كردهام كه ما انواع ولاءها داريم : ولاء اثباتى و ولاء منفى ، . . . . از نظر اسلام جامعهء اسلامى حكم پيكر واحد را دارد ؛ تفاوتى كه ميان مسلمان و غير مسلمان هست اين است كه با مسلمانان بايد آنطور رفتار كند كه با اعضاى پيكر خودش رفتار مىكند و با غير مسلمان بايد آن طور رفتار كند كه خوبى و احسان هم كه مىكند بايد توجه داشته باشد كه او فردى است خارج و بيرون از اين پيكره . حال مقدارى از اين آيات را ترجمه كنيم بعد به تفصيل بيشتر به اين مطلب مىپردازيم .
منكران خدا يا پيام خدا ، دشمنان خدا «
يا ايُّهَا الَّذينَ امَنوا لاتَتَّخِذوا عَدُوّى وَ عَدُوَّكُمْ اوْلِياءَ » اى اهل ايمان ، دشمنان مرا [ و دشمنان خودتان را دوستان نگيريد . ] دشمنان خدا كسانى هستند كه منكر خدا و پيام خدا هستند . هر كس كه بر ضد ايمان به خدا يا بر ضد پيام خدا - كه همان وحى و رسالت است - قيام كرد او دشمن خداست . دشمنى معنى ديگرى ندارد . عدهاى از روشنفكرهاى اخير مثل فروغى به سعدى ايراد مىگيرند كه چرا گفته است :
اى كريمى كه از خزانهء غيب * گبر و ترسا وظيفهخور دارى
دوستان را كجا كنى محروم * تو كه با دشمنان نظر دارى
هامش
( 1 ) نساء / 102 .
( 2 ) اين مقاله اكنون به صورت كتاب در آمده و به صورت مقاله نيز در كتاب ششش مقاله منتشر شده است .