مىگويند اين زمين سبز شد و معنايش اين است كه صاحب سبزى شد .
حال ، به خدا وقتى كه مىگوييم « مؤمن » آن معنى اول را دارد يعنى بخشندهء امنيت . خدا مؤمن است ، اوست كه به بندگان خود امنيت مىدهد يعنى اگر بندهاى به او ايمان بياورد ، اگر بندهاى ذاكر او باشد ، اگر بندهاى با او پيوند برقرار كند ، يك امان و يك اطمينان قلبى پيدا مىكند كه ديگر هيچ قدرتى نمىتواند او را متزلزل كند . ولى به بنده وقتى مىگوييم « مؤمن » يعنى صارَ ذا أَمْنٍ . « امَنَ بِهِ » يعنى به سبب او امنيت را براى خودش كسب كرد . پس ما مؤمنيم ، او هم مؤمن است ؛ ما مؤمنيم يعنى به وسيلهء او امنيت را كسب مىكنيم ، او مؤمن است يعنى او بخشندهء امنيت ( امن خاطر و امن قلب ) به ماست .
معنى مُهَيمِن «
الْمُهَيْمِنُ » . كلمهء « مهيمن » در سورهء مائده بر قرآن اطلاق شده است ؛ مىفرمايد :
« وَانْزَلْنا الَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ » ما قرآن را براى تو فرود آورديم بهحق ، يعنى از روى حقيقت « مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَالْكِتابِ » در حالى كه كتابهاى آسمانى قبل از خودش را تصديق مىكند يعنى صداقت آنها را در اصل قبول مىكند « وَ مُهَيْمِناً عَلَيْهِ » « 1 » ما قرآن را مهيمن بر كتابهاى آسمانى قبل قرار داديم . جملهء عجيبى است كه قرآن مهيمنِ بر كتابهاى آسمانى قبل ( تورات و انجيل ) است . معنى « مهيمن » چيست ؟ يك معنى مهيمن - كه اين مفهوم هميشه هست - حفظ و نگهبانى و مراقبت است . گفتهاند كه علاوه بر اين ، مفهوم تصرف هم در آن هست ؛ مراقبى كه حق اصلاح كردن و تصرف اصلاحى هم دارد . حال اين تعبير كه قرآن مىفرمايد قرآن حافظ كتابهاى آسمانى قبل است ، با اينكه ناسخ آنهاست ، چگونه است كه قرآن هم ناسخ آنهاست و هم حافظ آنها ؟ براى اين است كه نسبت هر كتاب آسمانى بعدى با كتاب آسمانى قبلى نسبت ضد با ضد خودش نيست ( ماركسيستها يك حرفى مىزنند كه از ضدى ، ضدى توليد مىشود كه آن را نفى مىكند ) بلكه نسبت كاملتر است با ناقصتر ، نسبت كلاس بالاتر است با كلاس پايينتر كه در عين حال كه تغييرات و اصلاحاتى متناسب با خودش در كلاس بالاتر هست اينطور نيست كه آنچه را كه در گذشته
هامش
( 1 ) . مائده / 48 .