داروينيسم مؤيد توحيد است
خود داروين كه اصلى به نام « انطباق با محيط » ذكر مىكند و مىگويد موجود زنده در هر محيطى كه باشد خودش را با محيط منطبق مىكند ، اين اصل را به شكلى ذكر كرد كه به او اعتراض كردند ، گفتند تو از اصل « انطباق با محيط » مانند يك اصل ماوراءالطبيعى سخن مىگويى و حق هم همين بود ، زيرا [ اين اصل ] اين مطلب را ثابت كرد كه هر موجودى در هر محيطى كه هست ، حتى بدون آن كه خود او بخواهد و اراده كند و بدون آن كه خود او تشخيص بدهد ، يك نيروى مرموز داخلى وضع اعضا و جوارح و شرايط زندگى او را در داخل طورى مىسازد كه با محيط جديد متناسب باشد ، و اين يكى از آن رموز عجيب خلقت است ، يعنى يكى از رموزى است كه نشان مىدهد اصل هدايت الهى در بطون همهء موجودات هست ، آن « نورُ السَّمواتِ وَ الْارْضِ » در همه جا هست ؛ موجود را در هر شرايطى كه قرار بگيرد ، به سوى خير و كمال خودش هدايت مىكند بدون آن كه خود آن موجود درك كند و بفهمد .
همين الآن كه ما اينجا نشستهايم قلب ما روى ميزان معينى كار مىكند ، كبد ما روى ميزان معينى كار مىكند ، خون ما يك ميزان معينى دارد ، گلبولهاى سفيد خون ما يك مقدار معينى دارد ، گلبولهاى قرمز خون ما يك مقدار معينى دارد . اگر جوّ ما را عوض كنند ، مثلًا ما را ببرند در فضاى خيلى بالا كه فشار هوا كمتر مىشود ، نيازهاى بدن تغيير مىكند . تا نيازها تغيير كرد - اگر به سرعت ما را از محيط خارج نكنند كه مجالى براى آن نيروى مرموز باقى نماند ، بلكه تدريجاً ما را به جوّ جديد ببرند - تدريجاً اين دستگاه بدن ما خودش را تغيير مىدهد و با وضع موجود منطبق مىكند .
مثلًا اگر از گلبولهاى سفيد خون يك مقدار زياد است و آنجا ديگر لازم نيست ، آن مقدار را حذف مىكند ، يا اگر برعكس ، بدن نياز به گلبول سفيد بيشترى داشته باشد فوراً شروع مىكند به ساختن .
حتى لازم نيست بگوييم محيط را عوض مىكنيم . يك انسان مثلًا در اثر تصادف ، شكستگى استخوان ، چاقوخوردگى و غيره خون زيادى از بدنش مىرود .
بدن به يك مقدار معينى خون نياز دارد ، در وقتى كه خون به قدر كافى دارد راحت و آرام است ، تا خون رفت و بدن نياز به خون پيدا كرد فوراً تمام بدن شروع مىكند به فعاليت براى ساختن خون . ولى خونْ بىجهت ساخته نمىشود ، شرط اول ساختن