مىفرمايد : يَخْلُقُ اللَّهُ ما يَشاءُ خدا آنچه را كه مشيّتش اقتضا كند مىآفريند ، يعنى همهء اينها خلقت خداست و بر طبق مشيّت الهى به وجود آمده . انَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ قدرت الهى محدود نيست ، براى قدرت الهى نمىشود مرز و حد قائل شد ، خدا بر هر چيزى تواناست ، هرچه را بخواهد هرجور كه بخواهد خلق مىكند . البته خداوند قدير است ، عليم است ، حكيم است ، مريد است . معناى اين كه خداوند بر هر چيزى تواناست و هرطور كه بخواهد خلق مىكند اين نيست كه چون مشيّت مطلق و قدرت بىپايانى دارد ، همين طور به گزاف و بدون هدف و حكمت خلق مىكند ؛ نه ، كارش بر اساس حكمت است ، ولى مشيّت و قدرتش محدود نيست .
آيات روشنگر راه
از اول آيهء نور تا اينجا تقريباً يك فصل مخصوص بود ، فصلى بود توحيدى و در همهء اين فصل ، قرآن مىخواهد اين
« اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »
را ارائه بدهد . گويى به عنوان پايان اين فصل كه وارد فصل ديگر و مطلب ديگرى مىشود - كه البته باز آن مطلب با اين فصل ارتباط دارد ولى فصل جداگانه شمرده مىشود - مىفرمايد : لَقَدْ انْزَلْنا اياتٍ مُبَيِّناتٍ ما فرود آورديم آيههاى روشنكنندهاى را . مفسرين گفتهاند مقصود ، از همان آيهء نور به اين طرف است . در واقع در پايان فصل مىخواهد بگويد كه بار ديگر شما را توجه مىدهيم به آنچه گفتيم : لَقَدْ انْزَلْنا اياتٍ مُبَيِّناتٍ ما آياتى فرود آوردهايم روشنگر . كار قرآن روشنگرى و هدايت است . وَ اللَّهُ يَهْدى مَنْ يَشاءُ الى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ خدا هركس را كه بخواهد ، به صراط مستقيم و به راه راست هدايت مىكند . آيات روشنگر براى همين است . چه چيز را مىخواهد روشن كند ؟ راه را .
بشر يك موجود سائر است ، يعنى يك موجود سيركننده و متحرك است ، يك موجودى است كه بر يك راه قرار گرفته و به سوى مقصدى بايد برود . اين آيات فرود آمده است كه روشنگر راه براى بشر باشد . باز مىفرمايد : خدا هركس را كه بخواهد هدايت مىكند ، يعنى هدايت هيچ كسى از مشيّت الهى بيرون نيست . ولى باز نبايد اشتباه كرد كه وقتى مىگوييم « خدا هركسى را كه بخواهد به راه راست هدايت مىكند » [ يعنى خدا به گزاف چنين مىكند ! ] مشيّتش چگونه است ؟ آيا مثلًا ميان افراد قرعهكشى مىكند و مىگويد ببينيم به نام چه كسى بيرون مىآيد تا او را هدايت