10
تفسير سورهء نور ( 10 )
اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِما يَفْعَلُونَ
« 1 »
.
مخاطب ، رسول اكرم است . مىفرمايد : آيا مشاهده نمىكنى - يعنى مشاهده مىكنى و مىبينى - كه هركه در آسمانهاست و هر كه در زمين است و هم مرغان در حالى كه در آسمان بال گشاده و صف كشيدهاند ، همه تسبيحگوى او هستند . كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبيحَهُ وَ اللَّهُ عَليمٌ بِما يَفْعَلونَ و هركدام از اينها به نماز خود ( يا به خواندن و دعاى خود ) و به تسبيح خود آگاه است و خدا هم به آنچه آنها مىكنند آگاه است .
آياتى كه در اين چند جلسه تفسير كرديم ، از اول آيهء نور تا اينجا ، مىبينيم همه ارائهء صحنههاى مختلف نور و ظلمت است ، و البته ظلمت چيزى نيست جز همان بهره نگرفتن از نور ، و فقط در مورد انسانهايى صادق است كه از يكى از پرتوهايى كه خداى متعال فرستاده است و انسان موظف و مكلف است كه خود را به آن پرتو
هامش
( 1 ) . نور / 41 .