تفسير سورهء نور ( 9 )
اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمالُهُمْ كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً حَتَّى إِذا جاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً وَ وَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسابَهُ وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ . أَوْ كَظُلُماتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ إِذا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَراها وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ
« 1 »
.
بحث اين آيات دربارهء سرنوشت عمل كافر است كه اگر كافر عملِ به اصطلاح خيرى به عقيدهء خودش بكند چه سرنوشتى پيدا مىكند و اگر عمل شرى مرتكب شود چه سرنوشتى پيدا مىكند . يكى دو مطلب به عنوان مقدمه بايد عرض كنم :
معنى « كافر »
يكى اين كه وقتى قرآن مىگويد « كافر » ، مقصود از كافر چيست ؟ آيا مقصود از كافر ، هر غير مؤمن است ؟ هر غير مسلمانى را ما مىتوانيم بگوييم « كافر » و آنچه قرآن در
هامش
( 1 ) . نور / 39 و 40 .