تفسير سورهء نور ( 7 )
اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم
اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ . . .
تفسير اين آيهء كريمه در دو قسمت بحث شد : يك قسمت در اطلاق نور بر ذات مقدس الهى كه فرمود :
اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ،
و قسمت دوم دربارهء تمثيلى كه آيهء كريمه ذكر فرموده است ؛ در واقع خانهاى يا خانههايى را در نظر مىگيرد كه با چراغى - با همان ترتيبى كه در جلسهء پيش عرض كردم - روشن است و اين را مثلى نه براى ذات خدا بلكه براى نور خدا در خلق ذكر مىكند . راجع به مفاد اين مثل مطالبى عرض كردم و وعده دادم كه تتمهء آن را در اين جلسه عرض كنم .
مطلبى در باب خداشناسى
همان طورى كه قبلًا عرض كردم ، اين آيهء كريمه از آياتى است كه چون ناظر [ به خداشناسى است ] « 1 » طبعاً بيشترْ نظرها را به خود جلب كرده است ، اعمّ از مفسرين يا
هامش
( 1 ) . [ افتادگى از نوار است . ]