اصطلاح فقه و حديث آيات حجاب مىنامند . در اين آيات دستور خاصى راجع به زنان پيغمبر بيان شده است . اما آيات [ مورد بحث ] در اصطلاح فقه و حديث به نام آيات حجاب معروف نيست ولى در آنها دستور پوشش زن در مقابل مرد و همچنين دستور ستر عورت ، هم براى زن و هم براى مرد ، بيان شده است . ولى قبل از اين آيات سه آيهء ديگر داريم كه مربوط به « اذْن » است كه اگر مردى مىخواهد وارد خانهء كسى شود ، بدون اعلام و اذن قبلى حق ورود ندارد . اين سه آيه اختصاص به موضوع زن ندارد ولى قسمت عمدهاش به موضوع زن ارتباط دارد . آيه اين است : يا ايُّهَا الَّذينَ امَنوا لا تَدْخُلوا بُيوتاً غَيْرَ بُيوتِكُمْ حَتّى تَسْتَأْنِسوا وَ تُسَلِّموا عَلى اهْلِها اى اهل ايمان ! هرگز به خانهاى غير از خانهء شخصى خودتان ( خانهء خودتان مستثنى است ) و حتى به خانهء پدر و مادر و خواهرتان - و به خانهء برادرتان به طريق اولى - سر زده وارد نشويد مگر آن كه قبلًا استيناس كنيد و بر اهل آن خانه سلام كنيد . ( « استيناس كنيد » يعنى انس و الفت و آرامش اهل آن خانه را جلب كنيد . )
اين يك نكتهء بسيار روشنى است كه زندگى داخلى و خانوادگى هركس مخصوص خودش است و هركسى از هر كس ديگر براى داخل زندگى خود رودربايستى دارد و لهذا اگر كسى سر زده داخل زندگى انسان شود ، انسان يك حالت فزع و دستپاچگى پيدا مىكند . قرآن مىگويد اين كار را نكنيد ، سر زده به خانهء كسى وارد نشويد ، قبلًا استيناس كنيد ، يعنى كارى كنيد كه فزع آنها از بين برود ، يعنى خبر و اطلاع بدهيد .
در قديم معمول نبوده است كه درِ خانهها را ببندند ( و الآن در بعضى دهات همين طور است ) . در شهرها معمول است كه درِ خانهها از پشت بسته است و اگر كسى سر زده هم بخواهد وارد شود در باز نيست ؛ بايد زنگ و يا كوبهء در را بزند تا در را باز كنند . عرب جاهليت هرگز رسم نداشت كه وقتى مىخواهد داخل خانهء كسى شود اطلاع بدهد و اجازه بگيرد و اين اجازه گرفتن را دون شأن و كسر شأن خود مىدانست . اسلام اين دستور را آورد كه هيچ وقت به خانهء كسى سر زده وارد نشويد ( حالا ما كه وارد نمىشويم چون اصلًا در بسته است ، اگر در باز هم باشد وارد نشويد ) وَ تُسَلِّموا عَلى اهْلِها و سلام هم بكنيد ، بدون سلام وارد خانهء كسى نشويد .
وظيفهء هر واردى است كه بر مورود سلام كند و هركس كه به خانهء كسى وارد مىشود بايد بر اهل خانه سلام كند .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 439
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٤٣٩