اين مَثَل براى اين است كه درخت انسانيت اگر بخواهد راستى بارور و ميوه ده باشد بايد ريشهء توحيدى و ايمانى داشته باشد .
بعد مثالى ديگر ذكر مىكند ، مىفرمايد : .
و مثل كلمة خبيثة كشجرة خبيثة اجتثت من فوق الارض ما لها من قرار
« 1 » .
مثل سخن ناپاك ( عقيدهء باطل و بىپايه ) مثل درخت بدى است كه ريشهاش از زمين جدا شده و قرار و ثباتى ندارد .
آنگاه مىفرمايد : .
يثبت الله الذين آمنوا بالقول الثابت فى الحياة الدنيا و فى الآخرة
« 2 » .
خداوند اهل ايمان را بر سخن حق و درست براى هميشه ثابت و پابرجا و تزلزل ناپذير نگه مىدارد در دنيا و آخرت .
ايضاً راجع به بىايمانى مىگويد :
ا رايت الذى يكذب بالدين . فذلك الذى يدع اليتيم . و لا يحض على طعام المسكين
« 3 » .
آيا ديدى آن كس را كه دين را دروغ مىداند ؟ او همان كس است كه با بى رحمى يتيم را از خود طرد مىكند ، عنايتى ندارد به اينكه فقرا سير بشوند ، ديگران را به سير كردن گرسنگان و بىنوايان وادار نمىكند .
مىخواهد بفرمايد آن كه پشت به دين كرده به همهء فضيلتها پشت كرده است ، آن كه عاطفهء دينى و ايمانى را - كه مبنا و اساس و پشتوانه و منطق انسانيت است - از دست داده انسانيت و عواطف انسانى را از دست داده است .
هامش
( 1 ) ابراهيم / 26 .
( 2 ) ابراهيم / 27 .
( 3 ) ماعون / 1 - 3 .