آيد ، گزيدهتر برد كالا » . اما اگر ايمان پيدا شد ، اخلاق و عدالت پابرجا مىشود .
اخلاق و عدالت بدون ايمان مذهبى مثل نشر اسكناس بدون پشتوانه است . ايمان مذهبى كه آمد ، اخلاق و عدالت هم مىآيد . آن وقت ما مىبينيم در اسلام مسئلهء پرستش خدا به صورت يك امر مجزا از اخلاق و عدالت قرار داده نشده است ؛ يعنى عبادت را كه اسلام دستور مىدهد ، چاشنى آن را اخلاق و عدالت قرار مىدهد يا بگوييم عدالت و اخلاق را كه طرح مىكند ، چاشنى آن را عبادت قرار مىدهد چون غير از اين ممكن نيست .
مثالى عرض مىكنم : شما در كجاى دنيا و در چه مكتبى از مكاتب دنيا سراغ داريد كه مجرم با پاى خودش براى مجازات بيايد ؟ هميشه كار مجرم اين است كه از مجازات فرار مىكند . تنها قدرتى كه مجرم را با پاى خودش و به اختيار و ارادهء خودش به سوى مجازات مىكشاند قدرت ايمان است . ما وقتى به صدر اسلام نگاه مىكنيم ، نمونههاى زيادى در اين مورد مىبينيم . ( البته اينكه مىگويم در صدر اسلام ، نه اينكه در غير صدر اسلام نمونه نداريم ؛ خير ، در غير صدر اسلام هم به هر اندازه كه ايمان بوده نمونهاش هم هست . ) اسلام براى مجرم مجازات معين كرده است ، مثلًا براى شرابخوار و زناكار و دزد مجازات معين كرده است . از طرف ديگر ، در اسلام اصلى هست و آن اينكه : « الْحُدودُ تَدْرَؤُ بِالشُّبُهات » يعنى حدود با اندك شبههاى دفع مىشود . اسلام هرگز قاضى و حاكم را مكلّف نمىكند كه برود تجسّس و تحقيق كند تا مجرم را پيدا كند ، بلكه در دل مجرم نيرويى مىگذارد كه خودش براى مجازات بيايد . در زمان پيامبر اكرم و در زمان اميرالمؤمنين ، چه بسيار اتفاق افتاده است كه كسى خودش آمده حضور پيغمبر يا امام و گفته است : يا رسولَ اللَّه ! ( يا اميرَالمؤمنين ! ) من فلان جرم را مرتكب شدهام مرا مجازات كن ، من آلوده هستم مرا پاك كن .
شخصى آمد خدمت رسول اكرم و گفت : يا رسول اللَّه ! من زنا كردهام ، مرا مجازات كن . چون در اينجور مسائل ، آن شخص چهار بار بايد اقرار كند و يك بار كافى نيست ، پيغمبر مىفرمايد : لَعَلَّكَ قَبَّلْت شايد تو آن زن را بوسيدى و مىگويى زنا كردم ( حرف به دهانش مىگذارد ) . اگر مىگفت بله بوسيدم ، حالا مىخواستم بگويم بوسيدن هم مثل زناست ، قضيه تمام شده بود . گفت : نه يا رسول اللَّه ! زنا كردم . لَعَلَّكَ غَمَّزْت شايد تو طرف را نيشگون گرفتى ( شايد بگويد بله ، بيشتر از اين نبود ) .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 517
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٥١٧