خودتان در خانه يك مصلّايى انتخاب كنيد ( مستحب هم هست ) يعنى در خانه نقطهاى را انتخاب كنيد كه جاى نمازتان باشد ، مثل يك محراب براى خودتان درست كنيد . اگر مىتوانيد ( همان طورى كه پيغمبر اكرم يك مصلّى و جاى نماز داشت ) يك اتاق را به عنوان مصلّى انتخاب كنيد . اگر اتاق زيادى نداريد ، در اتاق خودتان يك نقطه را براى نماز خواندن مشخص كنيد . يك جا نماز پاك هم داشته باشيد . در محل نماز كه مىايستيد ، جا نماز پاكيزهاى بگذاريد ، مسواك داشته باشيد ، تسبيحى براى ذكر گفتن داشته باشيد . وقتى كه وضو مىگيريد ، اينقدر با عجله و شتاب نباشد .
وضوى على عليه السلام
ما ادّعا مىكنيم كه شيعهء على هستيم . شيعهء على كه با اسم نمىشود برادر ! آن كسى كه وضوى على را شرح داده است مىگويد : على بن ابى طالب آمد وضو بگيرد . تا دست به آب برد ( آن استحباب اوّلى كه انسان دستش را مىشويد ) گفت : بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ ، اللَّهُمَّ اجْعَلْنى مِنَ التَّوّابينَ وَاجْعَلْنى مِنَ الْمُتَطَهِّرينَ به نام تو و به تو ، خدايا مرا از توبه كاران قرار بده ، مرا از پاكيزگان قرار بده ! توبه يعنى پاكيزه كردن خود . على عليه السلام وقتى سراغ آب مىرود ، چون آب رمز طهارت است به ياد توبه مىافتد . دستش را كه تميز مىكند ، به ياد پاكيزه كردن روح خودش مىافتد . به ما مىگويد وقتى با اين آب ، با اين طَهور ، با اين مادهاى كه خدا آن را وسيلهء پاكيزگى قرار داده است مواجه مىشوى ، وقتى سراغ اين ماده مىروى ، چشمت به آن مىافتد و دستت را با آن مىشويى و پاكيزه مىكنى ، بفهم كه يك پاكيزگى ديگرى هم هست و يك آب ديگرى هم هست كه آن پاكيزگى ، پاكيزگى روح است و آن آب ، آب توبه است . آن شخص مىگويد على عليه السلام دستهايش را كه شست ، روى صورتش آب ريخت و گفت : اللَّهُمَّ بَيِّضْ وَجْهى يَوْمَ تَسْوَدُّ فيهِ الْوُجوهُ وَ لاتُسَوِّدْ وَجْهى يَوْمَ تَبْيَضُّ فيهِ الْوُجوهُ .
صورت را دارد مىشويد و برحسب ظاهر نورانى مىكند . وقتى كه صورتش را با آب مىشويد برّاق مىشود ولى على كه به اين قناعت نمىكند ، اسلام هم به اين قناعت نمىكند . اين خوب است و بايد هم باشد اما بايد توأم با يك پاكيزگى ديگر ، با يك نورانيت ديگر ، با يك سفيدى چهرهء ديگر باشد . فرمود : خدايا ! چهرهء مرا سفيد گردان آنجا كه چهرهها تيره و سياه مىشود ( قيامت ) . خدايا ! آنجا كه چهرههايى