بيست سالگى اين كار را شروع كرد و با استعداد فوق العاده و كار مداوم و عمر طويل ، در آخر توانست دوره فقه را به آخر برساند . دوره جواهر در شش جلد بسيار ضخيم چاپ شده . تمام كتاب مبسوط شيخ طوسى كه در عصر خود نمونه فقه مشروح و مفصلى بوده شايد از نصف يك جلد از شش جلد جواهر كوچكتر باشد .
بعد از صاحب جواهر مبانى فقهى جديدى به وسيله شيخ مرتضى انصارى اعلى اللَّه مقامه پى ريزى شد كه نمونهاش كتاب مكاسب و كتاب طهارت آن مرحوم است . بعد از ايشان در مخيّله كسى هم خطور نمىكند كه يك دوره فقه با اين شرح و تحقيق تأليف يا تدريس كند .
در اين وضع حاضر و بعد از اين پيشرفت و تكامل كه در فقه ما مانند ساير علوم دنيا پيدا شده و اين پيشرفت معلول مساعى علما و فقهاى گذشته بوده ، يا بايد علما و فقهاى اين زمان جلوى رشد و تكامل فقه را بگيرند و مانع ترقى آن گردند و يا بايد آن پيشنهاد متين و مترقى را عملى كنند ، رشتههاى تخصصى به وجود بياورند و مردم هم در تقليد تبعيض كنند همان طورى كه در رجوع به طبيب تبعيض مىكنند .
شوراى فقهى
پيشنهاد ديگرى هم داريم كه عرض مىكنم و معتقدم اين مطالب هر اندازه گفته شود بهتر است و آن اينكه در دنيا در عين اينكه رشتههاى تخصصى در همه علمها پيدا شده و موجب پيشرفتها و ترقيات محيّرالعقول شده ، يك امر ديگر نيز عملى شده كه آن هم به نوبه خود يك عامل مهمى براى ترقى و پيشرفت بوده و هست و آن موضوع همكارى و همفكرى بين دانشمندان طراز اول و صاحب نظران هر رشته است . در دنياى امروز ديگر فكر فرد و عمل فرد ارزش ندارد ، از تك روى كارى ساخته نيست ، علما و دانشمندان هر رشته دائماً مشغول تبادل نظر با يكديگرند ، محصول فكر و انديشه خود را در اختيار ساير اهل نظر قرار مىدهند . حتى علماى قارهاى با علماى قاره ديگر همفكرى و همكارى مىكنند . در نتيجهء اين همكاريها و همفكريها و تبادل نظرها بين طراز اولها ، اگر نظريه مفيد و صحيحى پيدا شود زودتر منتشر مىشود و جا باز مىكند و اگر نظريه باطلى پيدا شود زودتر بطلانش روشن مىشود و محومى گردد ، ديگر سالهاشاگردان آن صاحب نظر در اشتباه باقى نمىمانند .