پس از انتشار كتاب داستان راستان يكى از علماى خوزستان نامهاى به من نوشت .
اين مرد عالم ضمن اينكه از اين كتاب تجليل كرده آن را بسيار سودمند تشخيص داده بود و اعتراف كرده بود كه همهء داستانها را با اصل تطبيق كرده درست يافته است پيشنهاد كرده بود كه دو تا از داستانها را بردارم زيرا مورد سوء استفاده واقع مىشود :
يكى داستان تقسيم كار كه مربوط به جريان تقسيم كردن رسول خدا كارهاى خانه را ميان حضرت امير عليه السلام و حضرت زهرا عليها السلام است . رسول اكرم صلى الله عليه و آله كارهاى بيرون را به على و كارهاى داخلى را به زهرا واگذار مىكند و حضرت زهرا در نبودن حضرت امير بعضى از كارهاى خارجى آن حضرت را به عهده مىگيرد .
يكى ديگر داستان « حتى برده فروش » كه جملهاى دارد رسول خدا در مذمت برده فروشى .
اين مرد عالم به من توصيه كرده بود اين دو داستان را در عين اينكه اصل و اساس دارد از آن كتاب بردارم زيرا داستان اولى موجب سوء استفادهء كسانى مىشود كه معتقدند زن مىتواند از منزل بيرون برود و داستان دوم مورد سوء استفاده مخالفان بردگى مىشود .
من منكر اين اصل كلى نيستم كه احياناً اگر گفتن حقيقتى سبب انحراف مردم از آن حقيقت بشود نبايد گفت ، زيرا گفتن براى ارشاد مردم به حقيقت است نه براى اينكه وسيلهء دور شدن از حقيقت بشود . البته كتمان حقايق حرام است . قرآن كريم مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ
« 1 » .
كسانى كه حقايق فرودآمده از جانب ما را پس از آنكه ما گفته و بيان كردهايم كتمان مىكنند خدا و هر لعنت كنندهاى آنان را لعنت مىكند .
لحن آيه فوق العاده شديد است . قرآن كريم در كمتر موضوعى به اندازهء اين
هامش
( 1 ) . بقره / 159